ابر شارهها با شارههای معمولی به کلی فرق میکنند. قهوهای که در فنجان به هم میزنید بالاخره آرام میگیرد، انرژیاش در اثر اصطکاک داخلی از بین میرود. اما ابر شاره هیچ اصطکاک درونی ندارد، در نتیجه بدون کوچکترین اتلافی جاری میشود، از شیارهایی که خیلی کوچکتر از آنند که شاره معمولی واردشان بشود، براحتی سرازیر میشوند و در بعضی حالات حتی میتواند سر بالا برود. این خصوصیات عجیب و غریب ابر شارهها ناشی از یک اثر کوانتومی به نام چگالش بوز _ انیشتین است، که در آن رفتار بخش عظیمی از ذرات شاره کاملا یکسان میشود.
علی الاصول بسیاری از عناصر باید ابر شارگی داشته باشند، اما اغلب عناصر پیش از آنکه به اندازه کافی سردشان کنیم منجمد میشوند. فقط هلیوم است که حتی وقتی دمایش به صفر مطلق نزدیک میشود، مایع باقی میماند. بنابراین هلیوم تنها عنصری است که این اثر در آن پیش میآید. ابر شارگی برای نخستین بار در سال 1938 در 4He مایع کشف شد که فراوانترین ایزوتوپ هلیوم در روی زمین است.
امتیاز: 0.00
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
ارسال ها: 1637
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!