حرف و تلقین مانند داروها بر روی اعضای بدن اثر میکند . یعنی حرف و تلقین از راه اعصاب ، غدد مترشحه داخلی را تحریک کرده و در نتیجه غدد مترشحه داخلی هورمونهایی تولید میکنند که شخص را بیمار و یا معالجه میکند.
دکتر "وان پلت" میگوید : " یک حرف یا خبر ، اعم از حقیقی یا خیالی ، از راه حواس پنجگانه وارد مغز میشود و مغز این فکر خیالی یا حقیقی را از طریق اعصاب میتواند به همه اعضای بدن برساند:
در پوست سر موها را سیخ یا سفید نموده و یا موجب ریزش آن شود
در بینی ، روی مخاط بینی اثر کرده و زکام عاطفی ایجاد کند
در چشم ، موجب گشاد شدن یا خونآلود شدن چشم شود
در دهان ، غدد بزاقی را از کار انداخته و یا به فعالیت بیشتر وادارد
در قلب ، موجب ضربانهای تند یا ناراحتیهای قلبی گردد
در چهره ، رنگپریدگی ، در مویرگها ، فلج انگشتان دست یا پا ایجاد کند
در ریتین ، باعث تنگی نفس و در معده تغییرات معدی و ... شود.
زمانی که شخصی به درد فکر میکند، احساس ترس در او ( به صورت ناخودآگاه ) بوجود میآید . این پیام (ترس) از طریق اعصاب به مغز میرسد، مغز پیام را دریافت کرده و شروع به ایجاد درد در عضو مورد نظر میکند. این عمل به صورت تناوبی تکرار میشود و هرچه قدر که احساس ترس بیشتر شود ، به همان اندازه درد نیز بیشتر میشود.
بر اساس تحقیقات و یافتههای دکتر "هانس سلی " ، غده صنوبری واقع در جمجمه در هنگام غم و ناراحتی هورمون " سرماتوترفیک " که آن را " اس- تی- اچ "مینامند، ترشح میکند و در هنگام شادی و نشاط هورمون " آ- سی- اچ" ترشح میکند.
مختصر و مفید اینکه : حرف و تلقین ، به تنهایی میتواند موجب ترشح هورمون " اس- تی- اچ" شود که بیماری زا است و همچنین میتواند باعث ترشح هورمون "آ- سی- اچ" شود که معالجه کننده است.پس...
امتیاز: 0.00
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از
صفحه قبلی
اقدام کنید.
ارسال ها: 630
ارسال ها: 1813
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!