اثر اوژه به فرایند بدون تابشی گفته میشود که در آن اتم یا یونی که پیشاپیش با از دست دادن یکی از الکترونها پوستة داخلی یونیده شده است، جای خالی پوستة داخلی را با یک الکترون پوستة خارجی پر میکند و همزمان یکی دیگر از الکترونها پوستة خارجی را به بیرون میفرستد.
الکترون ازاد در این فرایند به افتخار پییِر اوژه، که در سال 1925 توانست آزمایشهایش دربارة یونش اتمهای نئون، آرگون، کریپتون، و زنون را بر اثر تابش پرتوهای x به درستی تعبیر کند، الکترون اوژه نامیده میشود. در این آزمایشها ردهای دو الکترون در اتاقک ابر انبساطی ویلسون مورد بررسی قرار میگرفت؛ در این اتاقک، طول ردها با انرژی الکترون آزاد نسبت مستقیم دارد.
انرژی یکی از الکترونها (که فوتوالکترون نامیده میشود) با زیاد شدن انرژی پرتو x افزایش مییابد، و این در حالی است که انرژی الکترون دیگر ثابت میماند.
بنا بر اظهار نظر اوژه، فوتوالکترون بر اثر یونش اتم و کنده شدن الکترون از پوستة داخلی تولید میشود. الکترون دوم که انرژیاش ثابت است از بازآرایی الکترونی اتم یونیده حاصل میشود و در نتیجه، انرژی آن یکی از مشخصههای اتم یونیده است.
امتیاز: 0.00
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
ارسال ها: 2228
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!