توصیف دنیای ریز (زیر اتمی) عموما با آنچه که برای دنیای بزرگ از فیزیک میدانیم انجامپذیر نیست. در چنین ابعادی فیزیک کوانتومی تصویر بهتری از رفتار حاکم برسیستمها مانند اتمها، الکترونها، و نور میدهد که با مشاهدات تجربی سازگاری دارد. یکی دیگر از دستآوردهای این نظریه، ارائهی تصویری کاملا نو از آنچیزی است که بهعنوان «رایانش» یا «پردازش» اطلاعات میشناسیم.
«رایانههای کوانتومی» بسیار قدرتمندتر از رایانههای امروزی در پردازش اطلاعات و حل مسائل پیچیده کار خواهند کرد. تلاش برای محقق کردن چنین رایانههایی مستلزم غلبه بر یک مانع پیچیده است: کنترل و رامکردن سیستمهای کوچک در مقیاس کوانتومی. این سختی یک ویژگی ذاتی دنیای کوچک است زیرا که، برخلاف آنچه که در دنیای بزرگ میبینیم، هرگونه تلاشی برای کنترل سیستم منجر به تغییر حالت آن خواهد شد.
خوشبختانه، تجربهگران در سالهای اخیر پیشرفتهای فراوانی برای ارائهی روشهایی مؤثر در کنترل و تغییر حالت و رفتار سیستمهای کوانتومی ارائه کردهاند، که علاوه بر اهمیت بنیادی در فیزیک دنیای ریز، رسیدن به ساخت نمونههای (فعلا) آزمایشگاهی و ابتدایی رایانههای کوانتومی را هموارتر کرده است. پیشرفتهای اخیر چنان اهمیت داشتهاند که سال 2012 جایزهی نوبل فیزیک به دو فیزیکدان که بهطور مستقل در تحقق این امر سهم عمدهای داشتهاند (دیوید واینلد و سرژ هاروش) داده شده است.
امتیاز: 0.00
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!