نوری که از یک جفت نوار شیشه ای چسبیده به هم می گذرد خمیدگی اندکی در ماده ایجاد می کند و باعث می شود که نور در داخل مسیرهای باریکی متمرکز شود. این تکنیک برای تمامی طول موج های نور کار می کند.
وقتی نور به یک سطح برخورد می کند اندک فشاری برآن وارد می کند. معمولا این نیرو اثر کمی دارد اما گزارشی که در یک مجله ی معتبر فیزیک به چاپ رسیده است، به طورنظری توضیح می دهد که چگونه ممکن است از فشار تابشی بهره برداری کرد تا نوری که درون `نوارهای` باریک شیشه ای منتشر می شود خود را به صورت باریکه هایی متمرکز درآورد. این سیستم برای تمامی طول موجها کار می کند و تکنیکی جدید برای شکل دهی و کنترل نور فراهم می آورد.
اگرچه نوری که در امتداد این ساختار نواری دوتایی منتشر می شود درون نوارها متمرکز است، تابش الکترومغناطیسی در شکاف بین این باریکه ها هم، علاوه بر بالا و پایین آنها، گسترده می شود. این میدان خارجی فشار اندکی به نوارها وارد می کند و سبب می شود ازهم دورتر ویا به هم نزدیکتر شوند. هرچند میزان انحنای اندازه گیری شده کوچک است — تنها یک یا دو نانومتر جابجایی برای شدت نورهای خیلی معمولی — اما همین مقدار کافی است تا انتشار نور را در داخل نوارها تحت تاثیر قرار دهد
در بسیاری از ابزارهای نوین، سیگنالهای نوری جایگزین سیگنالهای الکترونیکی شده اند. از این رو محققان در جستجوی توسعه ی توانایی هایشان برای کنترل نور در ابعاد کوچک هستند. خانم آنا بوچ از موسسه ماکس پلانک مخصوص علم نور در ارلنگن آلمان و همکارانش، رفتار نور منتشر شده دردو ورقه ی تخت نازک شیشه ای را که در فاصله ی 300 نانومتر به موازات هم قرار گرفته اند بررسی کرده اند. این ورقه های نازک و تخت شیشه ای ممکن است دو نوار بلند درون کابلی باشند که قابلیت حمل پیغام های نوری را دارد. در بررسی آن ها نوارها از200 تا 400 نانومتر بودند و پهنایشان 70 میکرون بود و از لبه در جای خود محکم شده بودند.
امتیاز: 0.00
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
ارسال ها: 2228
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!