وقتی امواج فشار های صوتی بر گوش اثر کنند وسیله ای عالی برای ایجاد ارتباط می شوند . گوش انسان دستگاهی بسیار دقیق و پیچیده است . صدا وارد حفره ای به نام مجرای شنوایی خارجی می شود و به پردۀ گوش برخورد می کند . سه استخوان در گوش میانی به صورت دستگاهی از اهرم ها برای انتقال حرکت پرده به گوش داخلی عمل می کنند . این استخوان ها چکشی ، سندانی و رکابی نامیده می شوند . استخوان رکابی بر غشایی به نام پنجرۀ بیضی تأثیر می گذارد . در طرف دیگر پنجرۀ بیضی یک سر حلزون گوش قرار دارد که لوله ای حلقه شده مانند پوستۀ حلزون با 5/2 دور است . در داخل حلزون گوش قشایی قاعده ای سخت قرار دارد که روی آن اندام کورتی جای می گیرد که حاوی انتهای اعصاب شنوایی است . مایع شفافی حلزون گوش را پر می کند .
غشای قاعده ای در انتهای نزدیک به پنجرۀ بیضی از همه جا باریک تر است و به تدریج پهن تر می شود . رشته های غشای قاعده ای با سیم های پیانو مقایسه شده اند سیم های دراز ، شل و کلفت برای بسامد های کم و سیم های کوتاه ، محکم و نازک برای بسامد های زیاد . کار غشای قاعده ای جدا کردن صدا ها از هم ، بر حسب بسامدشان است : طنین های بالا رشته های کوتاه را به ارتعاش در می آورند ، و طنین های پایین رشته های دراز را تکان می دهند .
وقتی موج صوتی به گوش می خورد به احتمال زیاد این اتفاق رخ می دهد . تغییرات فشار در مجرای خروجی ، پردۀ گوش را به ارتعاش در می آورد . ارتعاش از طریق استخوان های چکشی ، سندانی و رکابی به پنجرۀ بیضی منتقل می شود . امواجی که در آن جا به وجود می آیند در مایع موجود در غشای قاعده ای حرکت می کنند . نقطۀ معینی در غشای قاعده ای به ارتعاش پاسخ می دهد ، بنابراین ضربه هایی که نظیر بسامد ی خاص هستند ، در اندام کورتی به وجود می آیند . انتهای اعصاب موجود در نزدیکی آن بر انگیخته می شوند و ضربه های عصبی به مغز منتقل می گردد . سر انجام ، این ضربه ها چنان که باید در مغز تفسیر می شوند . شاید این مطلب بسیار پیچیده به نظر برسد ، ولی شرح بسیارساده شده ای از چیزی است که در واقع اتفاق می افتد .
امتیاز: 0.00
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
ارسال ها: 2228
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!