آموزش بصرى کودک از لحظه دیدن اولین حرکت شروع مىشود. از حرکت دست مادر که او را نوازش مىکند و رفت و آمد پیرامون او و رفتار و حرکاتى که اطرافیان نسبت به هم دارند. این جنبشها در واقع یک نوع حرکت ریتمدار منظم است که تقریبا هر روز تکرار مىشود و یک نوع نمایش واقعى است که کودک از آن موارد اولیه زندگى را مىبیند و مىآموزد.
کودک در مراحل بعد افزون بر تماشاگر بودن، خود نیز در این نمایش نقشى به عهده مىگیرد که البته این نمایشها همیشه خوشایند او نیست و او براى خود دنیاى خاصى مىسازد. او در این دوران داراى قابلیت دریافت بالایى است. کودک از تمام اطلاعات و حرکات رفتارى و شنیدارى در ذهن براى خود دنیایى بنا مىکند .
نمایش اما خود نیز مقولهاى است نزدیک به ذهن و خیال که در مکان، زمان و داستانى محدود اجرا مىشود و به کمک ابزار و وسایل خاص سعى در واقعى جلوه دادن آن مىشود. کودک توان تفکیک تونمندی ندارد و مرز نمىشناسد؛ هرچند داراى هوش و استعداد زیادى است.بنابراین نمایشى را هم که مىبیند پارهای از زندگى واقعى مىپندارد. کودک اگر نمایشى را بپسندد خود را به جاى قهرمان آن مىپندارد (همان طور که در زندگى واقعى خود را به جاى کسانى مىگذارد که دوست دارد)؛ رفتارش را تقلید مىکند و از او الگو مىسازد و با آن زندگى مىکند. او در زمان دیدن نمایش، خود را تنها مخاطب و ناظر فرض نمىکند. این شبهه واقعى بودن یک نمایش حتى براى بزرگسالان هم اتفاق مىافتد.
نمایشى که کودکان را در بازىهاى خود درگیر مىکند و در زمان اجرا بازیگران آن با کودکان صحبت مىکنند و از آنان نظر مىخواهند بسیار موفقتر است.چون کودک خود را مسئول عواقب نمایش مىداند و توجه بیشترى به آن مىکند. کودک دوستدار آن است که به او مسئولیتى بدهیم.
اگر کودک را از کارى باز مىداریم یک امکان فعالیت غریزى را از او سلب مىکنیم .حال به هر دلیلى که باشد. در چنین مواقعى باید به فراخور حال او و شرایط موجود، یک امکان جدید در زمینهاى مناسب به او داد. چه کودک نیازمند به فعالیت و بروز دادن رفتار و حرکات خود است و سرخوردگى او در این مورد نتیجهاى ندارد جز ناهنجارىهاى رفتارى و فکری.
امتیاز: 0.00
وزارت آموزش و پرورش > سازمان پژوهش و برنامهريزی آموزشی
شبکه ملی مدارس ایران رشد
ارسال ها: 252
شما باید یک عنوان و متن وارد کنید!