نامش موسی و لقبش هادی است و فرزند
مهدی عباسی است. پس از مرگ پدرش مهدی عباسی در بیست و سوم محرم 169 خلیفه شد و بر اریکه قدرت تکیه زد.
به ظاهر اهل ادب و شجاع می نمود ولی بسیار قصی القلب و خشن بود و جنایات فراوانی در همان مدت کوتاه خلافت خود مرتکب شد.
قصد داشت برادرش
هارون را از خلافت عزل و فرزندش جعفر را ولی عهد خود نماید که در آینده خلیفه شود ولی ناگهان در سن بیست و پنج سالگی در 14 یا 18 ربیع الاول سال 170 هجری قمری پس از یکسال و اندی خلافت از دنیا رفت و علت مرگش نفرینی بود که حضرت
موسی بن جعفر علیه السلام در حق او نمودند.
منابع:
تتمه المنتهی، ص 222، ذکر ایام خلافت هادی عباسی.
هادی خلیفه عباسی «169 - 170 ق / 785 - 786 م»
کوتاهی مدت خلافت ابو محمد موسی هادی، خلیفة پس از مهدی، مستقیماً نتیجه رقابتی بود که میان دو پسر مهدی وجود داشت.
موسی ملقب به هادی که پدرش او را قبلاً به جانشینی خود انتخاب کرده بود و در ماه های آخر عمر خود، از او میخواست که از حقوق خود صرف نظر کند، به عنوان خلیفه شناخته شد، ولی او نیز به نوبه خود خواستار آن بود که برادرش هارون، از حق جانشینی پس از او چشم پوشی کند، که برای رسیدن به این منظور به زور متوسل شد.
در نتیجة رفتار او، خیزران مادر هارون به معارضه برخاست و خلیفه تازه را مسموم کرد.
شهرت هادی در تاریخ بیشتر به سبب کشتار گروهی از علویان پس از قیام بی حاصل آنان در فَخّ نزدیک مکه است «169 ق / 786 م». خلافت کوتاه مدت این خلیفه عباسی، هیچ گونه فرصتی برای عرضه کردن برنامه ریزی و اعمال سیاسی واقعی برای او باقی نگذاشت.
