«
زهیر بن قین» درچندین مرحله با دشمن مبارزه نمود، هنگامی که
شمر و همراهانش به خیمه های امام حسین علیه السلام حمله بردند وشمر و اصحابش را از خیمه ها دور ساختند وچندتن از آنها راکشتند و نیز بعد از آنکه
حبیب بن مظاهر به شهادت رسید و آتش جنگ شعله ور شد زهیر به همراه
حربن یزید مبارزه ای دلاورانه انجام دادند و هرگاه یکی از آنان در محاصره دشمن قرار می گرفت دیگری وی را نجات می داد.
در آن مبارزه حر به شهادت رسید، پس از آنکه امام علیه السلام نماز ظهر را به جا آوردند زهیر به میدان مبارزه آمد و دلاورانه جنگید، همانند مبارزه و دلاوریهای زهیر را کسی ندیده ونشنیده بود. (1)
وی پیوسته به سپاه دشمن حمله می کرد و رجز می خواند: « من زهیر پسر قین هستم، شما را با شمشیرم از حسین علیه السلام دور می سازم و از وی حمایت می کنم ». آنگاه به سوی امام بازگشت واین شعر را خواند: « من به فدای تو که هدایت شده و راهنما هستی امروز جدت نبی اکرم را دیدار خواهی کرد وهمچنین حسن مجتبی وعلی مرتضی را و
جعفر طیار آن جوانمرد شجاع و
حمزه شیر خدا وشهید زنده را» گویا زهیر با این اشعار با امام علیه السلام خداحافظی نمود و بار دیگر به میدان مبارزه بازگشت و پس از مبارزه سختی، بشیر بن عبدالله شعبی و مهاجر بن اوس تمیمی بر او حمله بردند واو را به شهادت رساندند.
نوشته اند: هنگامیکه زهیر بن قین به شهادت رسید امام حسین علیه السلام بر بالین وی ایستاد و فرمود: ای زهیر! خداوند تو را از لطف خود دور ندارد و قاتلان تو را همانند لعنت شدگان مسخ شده به لعنت ابدی خود گرفتار کند (2).
(1): تاریخ نویسان گفته اند: زهیر در این مبارزه 120 نفر را به هلاکت رساند، وی از زمره اصحاب وفاداری بود که پیشاپیش امام علیه السلام شمشیر می زد تا به شهادت رسید. (قصه کربلا، ص 311 به نقل از نفس المهموم، ص 181 )
(2): وقتی خبر کشته شدن زهیر بن قین در رکاب امام علیه السلام به همسر باوفای او رسید به غلامش گفت: برو و مولایت زهیر را کفن کن.
غلام زهیر وقتی بدن مطهر امام حسین علیه السلام را عریان درقتلگاه مشاهده کرد با خود گفت: چگونه مولایم زهیر را کفن کنم، ولی حسین علیه السلام را رها نموده وعریان بگذارم؟!
به خدا سوگند که چنین نکنم، پس امام را در پارچه ای که همراه داشت پیچید و زهیر را در پارچه ای پاره کفن کرد. (قصه کربلا، ص 311، به نقل از تذکرة، ص 145 )
منابع: ابصار العین، ص 98 و 99.
مراجعه شود به:
بشارتهای امام به یاران خود
