شخصی از اهل ((خراسان)) خدمت حضرت رضا (علیه السلام) عرض کرد: یابن رسول الله! من ((حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله|رسول خدا)) (صلی الله علیه و آله و سلم) را در خواب دیدم. به من فرمودند: چگونه است حال شما زمانی که پاره تن من در سرزمین شما مدفون شود و حفظ و نگهداری آنرا که ودیعه و سپرده من است از شما طلب کنند و آن زمانی است که ستاره من در خاک شما پنهان گردد؟
حضرت امام رضا (علیه السلام) فرمودند: من در زمین شما دفن میشوم و منم آن پاره تن رسول خدا و منم آن سپرده و آن ستاره.
آگاه باش که هر کس مرا زیارت کند و حق واجب مرا بشناسد و مرا واجب الاطاعه بداند، من و پدرانم در روز قیامت، شفیع او خواهیم بود و هر کس را ما ((شفاعت|شفاعت)) کنیم نجات مییابد، گرچه گناه ((جن)) و انس بر او باشد.
رسول خدا فرمود: هر کس مرا در خواب ببیند، مرا دیده. چون شیطان به صورت من یا به صورت اوصیاء من و یا شیعیان آنها در خواب متمثّل نمیشود و خواب راست، جزئی از هفتاد جزء نبوت است.

((اباصلت هروی)) میگوید: من از حضرت رضا (علیه السلام) شنیدم که فرمود: هیچکدام از ما ائمه نیست، مگر اینکه کشته شود یا شهید گردد یا مسموم شود. از حضرت پرسیدند: گفتند چه کسی شما را می کشد؟ حضرت فرمود: بدترین خلق خدا در این زمان مرا با سمّ به قتل می رساند و مرا در شهرهای دوردست دفن میکند.
هر کس مرا در آن غربت زیارت کند، خداوند برایش اجر و پاداش صد هزار شهید و صد هزار صدّیق و صد هزار حج کننده و عمره کننده و صد هزار جنگجو مینویسد و در دسته ما و با ما محشور میشود و در درجات بالای ((بهشت|بهشت))، رفیق ما خواهد بود.

توضیح: این ثوابها به درجه و مرتبه شخص زیارت کننده و زیارت او بستگی دارد و هر زائری درجه ای دارد.

!منابع:
*بحارالانوار، ج 49، ص 283، ح 1 و 2. از امالی صدوق، ص 63- 64.
*بحارالانوار، ج 49، ص 284، ح 4. از عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 200 - 202.

!مراجعه شود به
*((خبر حضرت رضا علیه السلام از شهادت خویش))