حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: پیامبر (صلی الله علیه و آله) به من چنین وصیت کرد که هر گاه من از دنیا رفتم مرا با شش مشک از چاه غرس (چاهی در مدینه بود که پیامبر آب آنرا گوارا و خوب می دانسته است) غسل بده و آنگاه که از غسلم فارغ شدی مرا در پارچه های کفنم بپیچان و سپس دهانت را بر دهان من بگذار.

حضرت علی (علیه السلام) افزود: من به وصیت آن حضرت عمل کردم و دهانم را بر دهان آن حضرت گذاشتم و آن حضرت مرا از همه حوادث تا روز قیامت با خبر ساخت.

منابع: بحارالانوار، ج 40، ص 213، حدیث1 -------- بصائرالدرجات

مراجعه شود به:

((برخی فضائل علی علیه السلام))