| - | حضرت علی (علیه السلام) می فرمی: پیامبر (صلی الله علیه و آله) به من چنین وصیت کرد که هر گاه من از دنیا رفتم مرا با شش مشک از چاه غرس (چاهی در مدینه بود که پیامبر آب آنرا گوارا و می دانسته است) غسل بده و آنگاه که از غسلم فارغ شدی را در پار های کفنم پچان و سپس دهانت را بر دهان من بگذار.
حضرت علی (علیه السلام) افزود: من به وصیت ضرت عمل کردم و دهانم را بر دهان حضرت گذاشتم و آن حر مرا از همه حوادث تا روز قیامت با خبر خت. |
+ | ((حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام|حضرت علی علیه السلام)) میفرمو:
((حضرت محمد مصطفی لی الله علیه و آله|پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله)) به من چنین وصیت کرد که:« هر گاه از دنیا رفتم، مرا با شش مشک از چاه غرس (چاهی در ((مدینه)) که پیامبر آبش را گوارا و ی میدانست) غسل بده و کفن کن، سپس دهانت را بر دهان من بگذار.»
من به وصیت پیر عمل کردم و دهانم را بر دهان گذاشتم و او در آن حل مرا از همه حوادث تا روز قیامت با خبر فمو. |
| | منابع: بحارالانوار، ج 40، ص 213، حدیث1 -------- بصائرالدرجات | | منابع: بحارالانوار، ج 40، ص 213، حدیث1 -------- بصائرالدرجات |
