منو
 صفحه های تصادفی
چگونه کودک به حرف می‌آید؟
کالکواستیبیت
انواع خاک مشکل آفرین
دلایل لشگرکشی نادر به هند
Helium
گرینوکیت
تک نگاری
خرافات غذایی
گل یوکا
افکار انسان
 کاربر Online
228 کاربر online
 : زمین شناسی
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline معصومه قاسمی 3 ستاره ها ارسال ها: 372   در :  سه شنبه 18 بهمن 1384 [06:27 ]
  روزی که زمین در هاله ای از غبار بود
 

دانشمندان به ارتباط خرد شدن یک سیارک و نشست غبار میان‌سیاره‌یی بر زمین دست یافتند.گروهی از دانشمندانی از موسسه فن آوری کالیفرنیا (کلتک)، موسسه تحقیقاتی «ساود وست» و دانشگاه «چارلز» در جمهوری چک موفق به کشف رابطه‌ای میان خرد شدن یک سیارک در کمربند اصلی سیارک ها و نشست انبوه غبار میان سیاره‌یی بر زمین شدند.نمونه‌های رسوبی که از بستر اقیانوس ها برداشته شده، نشانگر این است که میلیون ها سال پیش، انبوهی از ذرات غبار میان سیاره‌یی سطح زمین را پوشانده‌اند.
مطابق شبیه‌سازی های رایانه‌یی این ذرات حاصل خرد شدن سیارک بزرگی در کمربند اصلی سیارک‌ها بوده‌اند. این کمربند، قلمرو اجرامی با اندازه دانه‌های شن گرفته تا خرده سیارک‌های چند صد کیلومتری است که در حد واصل مدار سیاره مریخ و مشتری قرار دارند.ذرات غبار میان سیاره‌یی از بقایای برخورد میان سیارک‌ها و مواد خارج شده از دنباله دارها تشکیل شده‌اند و فقط در ابعاد چند میکرونند.این ذرات به سوی خورشید در حرکتند و در این مسیر گرفتار میدان گرانشی سیارات از جمله زمین می شوند و بر سطح زمین سقوط می کنند.
در حال حاضر سالانه بیش از ۲۰ هزار تن از این ذرات بر زمین سقوط می کند ولی این مقدار باید تابع برخورد سیارک‌ها و ظهور دنباله‌دارهای فعال باشد.با بررسی رسوباتی (در بستر دریا) که حاوی ذرات میان سیاره‌یی هستند می‌توان دوره‌هایی را در منظومه شمسی کشف کرد که برخوردهای عظیمی سبب از هم پاشیدن سیارک‌های بزرگ و انتشار انبوه غبار در منظومه شده است.
آشکار سازی مستقیم ذرات میان سیاره‌یی در رسوبات به دلیل اندازه کوچک و مقدار کم آن‌ها و همچنین مخلوط شدن آن‌ها با مواد زمینی کار دشواری است. این مواد در خود مقدار قابل توجهی هلیم ۳ ( یکی از ایزوتوپ های نادر هلیوم) را دارند.طی یک دهه گذشته پروفسور کن فارلی توجه خود را به اندازه گیری مقدار هلیوم ۳ در رسوبات اقیانوسی تشکیل شده در ۷۵ میلیون سال پیش معطوف کرده است تا به بررسی تغییرات غبار میان سیاره‌یی بپردازد.اخیرا فارلی مقدار قابل ملاحظه‌ای (بیش از حد مجاز) هلیوم ۳ را در بعضی از رسوبات با قدمت ۲/۸ میلیون سال یافته است.
به نوشته نجوم، این مطلب حاکی از آن است که میزان غبار میان سیاره‌یی به طور ناگهانی تا چهار بار افزایش یافته و سپس طی ۵/۱ میلیون سال تا حال عادی پیش از آن کاهش یافته است.برای حصول اطمینان از این که مقدار اندازه گیری شده به صورت تصادفی در یک ناحیه از بستر دریا نبوده است، دو محل متفاوت کنکاش شد، یکی اقیانوس هند و دیگری اقیانوس آرام و نتایج در هر دو یکسان بود.فارلی افزود: «هلیوم ۳ پیدا شده در رسوبات بقایای برخورد عظیمی است که ۲/۸ میلیون سال پیش در کمربند سیارک‌ها رخ داده است. این پدیده یکی از بزرگترین برخوردهای غبار ساز در طی ۸۰ میلیون سال اخیر بوده است.»برای پیدا کردن منبع این ذرات، دکتر ویلیام اف بوتکه و دیوید نسورنی از بخش مطالعات فضایی در موسسه تحقیقاتی «ساود وست» به بررسی خوشه‌های سیارکی پرداختند که که در مدارهایی مشابه‌اند و به نظر حاصل از هم پاشیدن سیارکی بزرگ اند.
به گفته بوتی «اگرچه در کمربند اصلی سیارک، برخورد میان این اجرام امری بسیار طبیعی و متداول است، بسیار نادر است که سیارک بزرگی در این میان بر اثر یکی از این برخوردها از هم بپاشد.»این گروه، خوشه‌یی از خرده سیارک‌ها را که از لحاظ سن، اندازه و دیگر پارامترها نامزدهای مناسبی برای بقایای سیارک مادری اند که از هم پاشیدن آن سبب دوره زمین غبار آلود شده مشخص کردند.با دنبال کردن مدار این خرده سیارک ها در گذشته و با استفاده از مدل‌های رایانه‌یی این گروه دریافتند که این خرده سیارک‌ها ۲/۸ میلیون سال پیش در یک جهت مداری کاملا مشترک در فضا حرکت می‌کرده‌اند. دانشمندان نام سیارک مادر را «وریتاس» گذاشته‌اند و قطر آن را حدود ۱۶۰ کیلومتر می دانند. این سیارک به صورت مهیبی تکه تکه شده و این یکی از بزرگترین برخوردهای سیارکی در ۱۰۰ میلیون سال اخیر بوده است.بررسی‌های نهایی با شبیه‌سازی رایانه‌یی جابه‌جایی ذرات به جای مانده از سیارک وریتاس نشان داد که این حادثه می توانسته سیل عظیمی از غبار میان سیاره‌یی را به سوی زمین روانه کند.

  امتیاز: 0.00