منو
 کاربر Online
511 کاربر online
 : ادبی
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline حمیده کاشیان 3 ستاره ها ارسال ها: 195   در :  پنج شنبه 20 اسفند 1383 [17:00 ]
  از زاویه دیگری به سوا ل آقای خالدی نگاه کنیم
 

با سلام و تشکر از خانم مقصود لو به خاطر جواب های کاملی که به سوالات مطرح شده می دهند ، اجازه می خواهم در مورد سوال آقای خالدی چند نکته را عرض کنم .
در واقع می خواهم از زاویه ی دیگری به سوال ایشان نگاه کنم.
باید توجه داشت که سرودن شعر در زمانهای قدیم که تعداد اندکی از مردم به تحصیل علم رو می آورده اند بسیار معمول بوده است ، در واقع اگر نظری به افراد مطرح جامعه ی ایران در قرون 4 تا 11 هجری قمری بیندازیم می بینیم اکثر آنها شعر می سروده اند ، از ابوعلی سینا گرفته تا خیام و فارابی ......
حال در این بین افرادی هم بوده اند که مشخصا اهل ادب بوده اند مثل سعدی و حافظ و فردوسی.
از طرف دیگر کسانی هم بوده اند که مطالب فلسفی ، اخلاقی و مذهبی را به زبان نظم بیان می کردند مثل مولوی ، ناصر خسرو و......
اگر به شعر های مولوی در مثنوی توجه کنیم موارد بسیاری را می بینیم که اگر به نثر گفته شده بود بسیار دلنشین تر بود و این اشعار از هیچ صنعت شعری یا لطافتی برخوردار نیست تا جایی که خود مولوی به فغان می آید که :
مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا!
و این کاملا طبیعی است چون هدف او شعر و شاعری نبوده است و شعر محملی بوده است برای بیان آرا و عقاید و به نظر من محک زدن اشعاری از این دست با اصول شعر و شاعری فایده ای ندارد..
اما برای نمونه یک بیت از حافظ یا سعدی نداریم که لطافت و ظرافت نداشته باشد و موزون و دلنشین نباشد ، چرا که سعدی استاد سخن است و حافظ هم لسان الغیب.
حتی فردوسی که در قرن 4 می زیسته است یک بیت ندارد که در زمان خودش از نظر فنون شاعری سخیف و بی ارزش باشد .
مثلا در کل شاهنامه حدود 300 بیت در مورد طلوع و غروب خورشید وجود دارد که هر کدام این مناظر را با تشبیهی خاص بیان کرده اند .

امیدوارم آقای خالدی جواب سوال خود را گرفته باشند.



  امتیاز: 0.00     
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline محمد خالدی 3 ستاره ها ارسال ها: 153   در :  شنبه 22 اسفند 1383 [06:32 ]
  > از زاویه دیگری به سوا ل آقای خالدی نگاه کنیم
 

سرکار خانم کاشیان؛
با سلام و تشکر از توضیحات خوب و جامعی که بیان کردید.
در حالت کلی کاملن حق با شماست که همه ی اشعار شعرای پیشین را نباید با دید هنری نگریست و خیلی از آن ها صرفن به دلیل این که در آن زمان ها گفتن شعر امری رایج بوده است، بسیاری از پندهای اخلاقی را در قالب شعر می گفته اند.
اما در مورد بیتی که نوشتم، شاعر آن (اگر اشتباه نکنم ثنائی غزنوی) از شعرای نامدار بوده است و من به دلیل کنجکاوی دلم می خواست بدانم نظر دیگران در این مورد چیست.

  امتیاز: 2.40