منو
 صفحه های تصادفی
بهداشت و زیست شناسی
خرخر کردن در خواب
سیارک
مخروط نوری
برونشیت‌ حاد
زندگینامه کلاید ویلیام تامبو
حرکت با توپ
عدنان
یکاهای کمیت های نورسنجی
توصیه پیامبر قبل از رحلت
 کاربر Online
352 کاربر online
 : نجوم
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه نجوم 3 ستاره ها ارسال ها: 1615   در :  شنبه 14 اردیبهشت 1392 [16:39 ]
  ستاره در حال مرگ، به همراه سیاره ها و دیسک بقایایش کشف شد
 

رصدخانه فضایی هرشل، نخستین تصویر از یک کمربند گرد و غبار (این کمربند در اثر برخوردهای دنباله دارها و سیارکها به وجود آمده است) که به دور یک ستاره از نوع پیش_غول (subgiant : ستاره ای که از ستاره کوتوله هم گروهش در رشته اصلی پر نور تر است اما درخشندگی آن به اندازه یک ستاره غول واقعی نیست) ارائه کرد.
پس از میلیاردها سال هیدروژن سوزی مداوم در مرکز هسته شان، ستاره هایی مانند خورشید خودمان سوخت هیدروژن هسته خود را به پایان می رسانند و شروع به سوزاندن پوششی که در اطراف هسته است می کنند. آنها بزرگ شده و پیش از اینکه در نهایت به غول سرخ تبدیل شوند به ستارگان پیش_غول تبدیل می شوند.
انتظار می رود در مرحله پیش_غول، کمربند سیارات و دنباله دارها در اطراف ستاره باقی بمانند اما برای سنجش ویژگی های آنها مشاهدات بیشتری مورد نیاز است. یک روش، جستجوی دیسک گرد و غبار در اطراف ستاره ها است که بر اثر بر خورد میان سیارکها یا دنباله دارها به وجود آمده اند.
به کمک قابلیت آشکارسازی فروسرخ دور رصدخانه فضایی هرشل، ستاره شناسان توانسته اند تشعشع درخشانی را در اطراف ستاره کاپا کرونی بوریلیس (Kappa Coronae Borealis یا کاپا کور بور) تشخیص دهند که نشان دهنده حضور دیسکی از غبار است. جرم این ستاره 1.5 برابر خورشید بوده و حدوداً 2.5 میلیارد سال دارد و تقریباً 100 سال نوری با ما فاصله دارد.
با توجه به مشاهداتی که از روی زمین انجام شده است، به نظر می رسد سیاره ای به اندازه دو برابر مشتری، در جایی که کمربند کوئیپر در منظومه خورشیدی قرار دارد به دور این ستاره می گردد. گمان می رود این ستاره، سیاره دیگری هم داشته باشد اما جرم آن هنوز به خوبی تخمین زده نشده است.
کشف هرشل، دید نادری به زندگی سیستم های سیاره ای که به دور ستاره های پیش_غول می گردند ارائه می کند و به اخترشناسان امکان مطالعه دقیق منظومه دیسک و سیاره را می دهد.
این نخستین ستاره ای است که دیسک آن در همه طول عمرش از بین نرفته است. بر خلاف منظومه خورشیدی خودمان که بیشتر بقایای آن 600 میلیون سال پس از به وجود آمدن خورشید از بین رفت.
اخترشناسان چند مدل برای توضیح مشاهدات هرشل پیشنهاد کرده اند.
مدل اول: در این مدل گفته می شود کمربندی از گرد و غبار در فاصله 20 تا 220 واحد نجومی (یک واحد نجومی: فاصله زمین تا خورشید) گسترده شده است. در این مدل یکی از سیارات در فاصله بیش از 7 واحد نجومی از ستاره به دور آن می گردد و احتمالاً اثرات گرانشی آن لبه داخلی دیسک را به وجود آورده است.
در مدل جالب بعدی دیسک گرد و غبار به دو کمربند باریک تقسیم می شود که به ترتیب در فاصله های 40 و 165 واحد نجومی تمرکز یافته اند. در اینجا احتمالاً خارجی ترین همراه، بین دو کمربند، حدوداً در فاصله 7 تا 70 واحد نجومی قرار دارد و شاید سنگین تر از یک سیاره و احتمالاً یک کوتوله قهوه ای باشد.
از آنجایی که این ستاره پیش_غول، اولین نمونه شناخته شده ای است که سیاره ها و دیسک بقایایش هنوز به دورش می گردند، نمونه های بیشتری باید مورد بررسی قرار گیرند تا معلوم شود ستاره کاپا کور بور (Kappa cor bor) غیر معمولی است یا نه.
ترجمه شده از: Science daily




تصویر

  امتیاز: 0.00