منو
 کاربر Online
849 کاربر online
 : تاریخ
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر دوره متوسطه 2 ستاره ها ارسال ها: 94   در :  سه شنبه 30 آبان 1391 [10:34 ]
  بخش سی و یکم: (قسمت سوم)
 

کوه دماوند: دماوند (دنباوند) به معنی دارای دمه و دود بخار که به مفهوم آشکارتر به معنی آتشفشان است. این کوه بلندترین قله سلسله جبال البرز است که به روایت گرشاسب نامه فریدون، ضحاک در آن جا به بند کشید. در گرشاسب نامه در این باره می گوید:
فریدون فرّخ به گرز نبرد ز ضحاک تازی برآورد گرد
ببردش به کوه دماوند پست به جایش به تخت شهی بر نشست
فردوسی توسی در این باره می‌گوید:
بیاورد ضحاک را چون نوند به کوه دماوند کردش به بند
در قدیم معتقد بودند که سلیمان نبی یکی از دیوان را در آن جا زندانی کرد.
ملک‌الشعرای بهار شاعر معاصر درباره دماوند می‌گوید:
ای دیو سپید پای در بند ای گنبد گیتی ای دماوند
کوه البرز: در متون قدیمی به زبان پهلوی از البرز به عنوان هری برز (هربرز)، در زبان فارسی البرز به معنی کوه بلند. برز به معنی بلند قامت. در اساطیر ایران درباره این کوه چنین آمده است خورشید (فرشته و فروغ) از کوه البرز بر سراسر ممالک آریایی می‌تابد.
هوشنگ پیشدادی برای ناهید (آناهیتا)، اسب، گاو و گوسفند قربانی کرد. جمشید در کوه البرز قصر باشکوه بنا کرد و فریدون کودکی خود را در این کوه سپری کرد. در ادبیات فارسی از البرز کوه به عنوان مظهر عظمت یاد کرده‌اند.

گرجستان: منطقه‌ای در قفقاز که به نام‌های گلخیر و ایبری نامیده می‌شوند.گرجستان در زمان ساسانیان جز ایالات باختری (شمال) کشور ایران بود که اعراب به آن جرزان می‌گفتند. قرن‌ها بر سر آن بین ایران و روم جنگ بود. در زمان اوایل قاجاریه تفلیس مرکز گرجستان جزئی از متصرفات ایران بود و بر سر این منطقه جنگ‌هایی بین ایران و روسیه در گرفت.

گرگان: منطقه وسیعی بوده که در روزگار باستان هیرکانیا یا ورکان می‌گفتند و به فارسی گرگان و به عربی جرجان گویند. محدوده آن به شرح زیر است. از شمال به دریای کسپین که به آن دریای گرگان هم می‌گفتند. از جنوب به پارت و از مغرب به ماد و از مشرق به مرو محدود بود و از بلاد آن کمیسن (Comissen) است که همان قومس دوره اسلامی باشد در نزدیکی دامغان بود. شهر زدر اکرته (Zadrakarta) است که در نزدیکی استرآباد یعنی گرگان کنونی بود.

مادکتو: شهری قدیمی در اطراف سیمره. این شهر پایتخت عیلامی‌ها بوده است. محققین معتقدند که شهر مادکتو پایتخت دوم عیلامی‌ها بوده‌است.

مازندران: نام دیگر طبرستان (تیپورستان) است در ساحل دریای خزر بخش غربی آن را رویان گویند. خاندان‌های زیادی در این منطقه حکومت کرده‌اند مانند باوندیان پادوسپانان، علویان و سلسله‌های بعدی که در ایران روی کار آمدند.

موصل: شهری در منطقه کردنشین عراق که نام اصلی آن در ایام باستان گوگامل (Gaugomeles) بوده و نزدیک اربیل است. در این شهر سومین جنگ بین داریوش سوم و اسکندر روی داد که طی آن داریوش سوم شکست خوردو نام دیگر موصل نو اردشیر (بواردشیر) بود.
مرو: یکی از شهرهای فلات ایران در خراسان بزرگ که جزئی از بلخ (باختر) بود. این شهر به یونانی مرگیانا نامیده می‌شد.

مکران: بخشی از جنوب شرقی ایران در مقابل کرمان که در بردارنده مناطقی از بلوچستان است.

مدائن: از هفت شهر با اسامی معینی تشکیل می‌شد. گویا پنج شهر از آن هفت شهر در زمان یعقوبی یعنی قرن سوم وجود داشته است. از این قرار شهر کهنه یعنی طیسفون و یک میل در جنوب آن، اسبانبر و مجاور آن رومیه هر سه در جانب خاوری دجله و در جانب دیگر بهر سیر که اصل آن به اردشیر است و یک فرسخ زیر آن ساباط است که ایرانیان به آن بلاش آباد می‌گفتند. کاخ باشکوه ساسانیان، ایوان کسری در خاور دجله نمایان است. این ایوان در شهر اسبانبر واقع بود.
مدیا (عراق عجم): ناحیه کوهستانی پهناوری که یونانیان آن را مدیا (Media) می‌گفتند و از باختر به جلگه‌های بین‌النهرین (میان رودان) و از خاور به کویر بزرگ ایران محدود بود، نزد جغرافی دانان عرب به نام ایالت جبال معروف بود. این نام بعدها متروک شده و از قرن ششم هجری در زمان سلجوقیان به غلط آن را عراق عجم نامیدند تا با عراق عرب که مقصود قسمت سفلای بین‌النهرین بود اشتباه نشود.

میبد: شهری در استان کنونی یزد. شهری بسیار قدیمی است. جغرافی‌نویسان قدیم آن را از آبادی‌های مهم کوره استخر دانسته‌اند که مربوط به استان فارس می‌شده است. سازنده این شهر، میبد سردار ساسانی به فرمان یزدگرد دوم ساسانی آن را ساخت و در دوره آل مظفر ترقی کرد ولی در حمله امیر تیمور بسیار آسیب دید.

میناب: شهری در استان کنونی هرمزگان. این شهر در محل شهر قدیم هرمز ساخته شده‌است. بطلمیوس جغرافی‌دان یونانی از آن به نام هرموزه یاد کرده‌است. مورخین ایرانی و شرق‌شناسان بنای آن را به اردشیر اول ساسانی نسبت می‌دهند. ولی آثاری در آن کشف شده که نشان می‌دهد که خیلی پیش از اردشیر بابکان ساخته شده‌است.

میش ماهیک: یکی از مجمع‌الجزایر بحرین بوده که نام‌های دیگر آن مسن ماهیج یا ماش ماهی که در زمان ساسانیان به این نام‌ها خوانده می‌شده است. از شهرهای دیگر بحرین بنیات اردشیر (بنیاد اردشیر) بوده که اردشیر بابکان آن را بنا کرده‌است.

  امتیاز: 0.00