منو
 صفحه های تصادفی
نامگذاری ستارگان
آزمایش قطره روغن ملیکان
Lead
ابن ابی الحدید
آکوستیک زیر آبی
تحریم شنیدن آیات قرآن
شخصیت حقوقی شرکت های تجارتی
نظر دکارت درباره نفس
منبع برگه باریکه
ام فضل «زینب»
 کاربر Online
669 کاربر online
 : خلاقیت
برای پاسخ دادن به این ارسال باید از صفحه قبلی اقدام کنید.   کاربر offline دبیر گروه خلاقيت ارسال ها: 224   در :  چهارشنبه 12 اسفند 1388 [13:18 ]
  رابطه‌ی شیوه‌های فرزندپروری با خلاقیت
 

به طور کلی 3 روش فرزند‌پروری عنوان شده‌است. روش استبدادی و آمرانه والدین که فرزندان خود را با امر و نهی پرورش می‌دهند، انتقادپذیر نیستند و عقاید خود را تحمیل می‌کنند. در این گونه خانواده‌ها، فرزند حق زیادی برای اظهار نظر ندارد ، در فعالیت‌های جمعی نمی‌تواند مشارکت فعال و آزادانه‌ای داشته‌باشد و طبعاً به واسطه‌ی برخوردهای تند و گاه تحقیر آمیز، مشکلات روحی نیز دارند و از شخصیت خشک و غیر قابل انعطاف و... برخوردار خواهند بود. سلطه‌ی والدین در کوچکترین تصمیم‌گیری‌های فرزند نمود دارد و قدرت تصمیم‌گیری آن‌ها بسیار پایین است. بالعکس در خانواده‌هایی که روش آزادانه یا دمکراتیکی دارند، وضعیت کاملاً متفاوت است. آن‌ها به فرزندان خود احترام می‌گذارند و آن‌ها را در تصمیم‌گیری همراهی می‌کنند. فرزندان، از اعتماد به نفس بالایی برخوردارند و می‌توانند آزادانه و با همیاری والدین خود، دست به عمل بزنند. شخصیت آن‌ها به طور کلی سالم و از تعادل کافی برخوردار است خطا کردن در تصمیم گیری‌ها با تنبیه یا تحقیر همراه نمی‌شود و آن‌ها اجازه می‌یابند تا با خطاهایی که البته با نظارت اولیا آن‌هاست، در تصمیمات بعدی خود فعال و مستقل باشند. ابراز محبت و تامین امنیت روانی در این خانواده‌ها سبب افزایش اعتماد به نفس فرزند شده و امکان رشد استعدادهای آن‌ها به مراتب بالاتر از خانواده‌های مستبد است. این فرزندان، تعاملات و روابط اجتماعی بهتری دارند و در زندگی آینده خود نیز به روش‌های آزادانه و دمکراتیک رو خواهند آورد. در شکل سوم، خانواده‌هایی قرار می‌گیرند که اصولاً بی‌تفاوت هستند و روابط بین آنهاست و متزلزل است و یک نوع بی‌توجهی قابل ملاحظه نسبت به فعالیت‌ها و روح و روان این فرزندان دیده می‌شود. آن‌ها چندان مورد توجه یا تشویق و تنبیه قرار نمی‌گیرند و اعضا خانواده پیوند محکم عاطفی و روانی ندارند. طبعاً این کودکان در زندگی خود، آزاد هستند و ممکن است که انگیزه‌ی کافی برای رشد و تحرک نداشته‌باشند. این سه الگوی تربیتی، در بسیاری از کتاب‌ها و نوشته‌ها به عنوان الگوهای رایج تربیتی مطرح شده‌است و بی‌گفتگو، شیوه‌ی اول که مبتنی بر آزادی و احترام و روابط صمیمی و غیره است به عنوان الگوی صحیح شناخته شده‌است و توصیه می‌شود، چرا که گفته می‌شود که چنین روشی، امکان بروز استعدادها را در فرزندان افزایش داده و در نتیجه، خلاقیت نیز که یکی از اهداف مهم تربیتی است، محصول چنین روش فرزند پروری می‌باشد.

  امتیاز: 0.00