دارایی جاری


داراییهای جاری خود به زیر گروههایی تقسیم می شود که در اینجا به شرح مختصری از هر یک از آنها بسنده می کنیم :

موجودی نقدی: عبارتست از وجوه نقدی که در محل موسسه در یک صندوق برای پرداختهای جاری نگهداری می شود . معمولا موسسات اعم از بازرگانی و غیر بازرگانی مبالغ عمده وجوه نقد را در بانک نگهداری می کنند که تحت همین عنوان ( بانک ) در حسابها منعکس می گردد و جزء نقدترین داراییهای جاری موسسه به حساب می آید .

حسابهای دریافتنی: در حسابداری به میزان مطالبات موسسه از افراد و موسساتی اطلاق می شود که به موسسه بدهکار هستند ولی برای بدهی خود اسناد تجارتی مانند برات و یا سفته ارائه نکرده اند . از آنجائیکه در بعضی موارد ممکن است دریافت وجوه مربوط به این حسابها مشکوک باشد و یا به طور کلی این وجوه سوخت شوند ، ذخیره ای به نام ذخیره مطالبات مشکوک الوصول ( ویا ذخیره مطالبات لا وصول ) برای این حسابها در نظر گرفته می شود .

اسناد دریافتنی : اسنادی مانند سفته و برات که بر اساس آن شخصی تعهد می نماید ، مبلغ مشخصی را در آینده معینی بپردازد را اسناد دریافتنی می گویند . در اینجا نیز ذخیره ای برای از بین رفتن قسمتی و یا سوخت شدن کلی وجوه در نظر گرفته می شود که روشهای تخمین این ذخیره برای موسسات مختلف متفاوت می باشد .

موجودیها : این دسته از داراییها شامل موجودی کالا ، ملزومات و به طور کلی اقلام مشهودی است که در جریان عملیات موسسه ( فروش کالا ، ارائه خدمات ، تولید کالا ) در دوره جاری به مصرف می رسند .مثلا منظور از ملزومات در موجودیها آن دسته از لوازم و وسایلی است که به طور روزانه مقداری و یا تعدادی از آنها مصرف شوند مانند لوازم التحریر .

پیش پرداختهای هزینه : از این نوع داراییها می توان به پیش پرداخت بیمه ، پیش پرداخت اجاره و غیره اشاره کرد که عبارتند از مبالغی که موسسه می پردازد ، اما منافع حاصل از این پرداخت ها در آینده حاصل می گردد .


تعداد بازدید ها: 38903