حبابه والبیه و شفای او


مدّتی بود که حبابه والبیه نزد امام باقر علیه السلام نرفته بود.
وقتی که خدمت ایشان مشرّف شد، امام پرسید:« چرا مدّتی است نزد ما نیامده ای؟» حبابه گفت:«قسمتی از موهای سرم سفید شده و من ناراحتم.»
امام باقر علیه السلام دست مبارک خود را روی سر حبابه گذاشت و دعایی خواند. موهای سر حبابه سیاه و چهره‌اش جوان شد. امام آینه‌ای به دست او داد و او خود را در آئینه دید و خوشنود شد.
امام فرمود:« ای حبابه! قبل از آنکه خداوند آدم علیه السلام را خلق کند، نور ما را آفرید. ما به تسبیح او مشغول بودیم و ملائکه تسبیح را از ما آموختند.»

منابع:
بحار الانوار، ج 46، ص 237، ح 16.

منابع:

بحار الانوار، ج 46، ص 284، ح 87.


تعداد بازدید ها: 6641