قیومیت شوهر بر زن


اگرچه زندگی زناشویی بر اساس مهر و محبت و تفاهم است و زن و شوهر نباید بگذارند که این محبت خدشه‏دار شود، اما گاهی اختلاف سلیقه‏ها یا برخی ملاحظه‌ها موجب اختلاف می‏شود.
اگر در موارد اختلاف بگوییم حتما زن و شوهر باید به تفاهم برسند و نظر مشترکی پیدا کنند در واقع اختلاف را دامن زده‏ایم زیرا مرد می‌گوید تو باید نظر مرا بپذیری و زن می‏گوید نه، نظر من صحیح است و تو باید آن را بپذیری، و غالبا این اختلاف حل‏شدنی نیست. پس باید در موارد اختلافات، نظر مشخصی انتخاب شود. اگر بگوییم این شخص، غیر از زن و شوهر باشند موجب می‏شود که در هر مسأله‏ای زن و شوهر راهی کوچه و بازار شوند و در پی قاضی و مشاور بگردند. بنابراین باید در اختلافات یا نظر مرد انتخاب شود یا نظر زن.
خداوند در هر یک از زن و مرد قوا و صفاتی آفریده و وظائف آنان را بر اساس سازمان وجودی آنها معین کرده است. همان گونه که زن مظهر احساسات لطیف و عواطف ظریف است و وظیفه مادری و تربیت فرزند را بر عهده دارد، مرد نیز به جهت قوای خاص خودش و صلابت و تدبیر امور، و توان بیشتر در مواجهه با مشکلات و سختی‌های زندگی، مسؤولیت تأمین هزینه‌های خانواده و مدیریت آن را بر عهده دارد.
بر این اساس معصومین می‏فرمایند برای ایجاد آرامش هر چه بیشتر، زن است که باید با شوهر هماهنگ باشد و از سوی دیگر، بر عهده مرد است که از خانواده خود محافظت کند و وظیفه سرپرستی آنها را به نحو شایسته‏ای انجام دهد.
در این حکم هیچ حقی از طرفین تضییع نشده‏، و نیز بر هیچ یک، امری فراتر از طاقت تحمیل نشده است، زیرا خداوند بار مسئولیت و سرپرستی را از اول بر عهده زن قرار نداده است. بلکه مرد را وا می‌دارد که خانواده خود را اداره کند و امور زندگی آنها را از همه جهت به عهده بگیرد.
وقتی از رسول خدا اجازه می‏خواهند که فاطمه زهرا علیهاسلام در مجلس عروسی شرکت کند، پیامبر می‏فرماید او زن علی بن ابیطالب و به فرمان اوست.
فاطمه علیهاسلام هم در وصیت خود می‏گوید:«علی جان، از زمانی که با تو زندگی کرده‏ام هرگز بیاد نداری و سابقه نداشته که در امری با تو مخالفت کرده باشم.»
امیرالمومنین علیه السلام هم تصدیق می‏کند و می‏فرماید:«بله، تو گرامی‏تر از این بوده و هستی.»


منابع:
بحار الانوار، ج 43، ص 30.
بحار الانوار، ج 23، ص 240.
بحار الانوار، ج 43، ص 191.

مراجعه شود به:
وظایف مشترک زن و شوهر


تعداد بازدید ها: 13303