طلب شهادت یا طول عمر


اولیاءالله هرگز به استقبال مرگ نمی روند زیرا می دانند تنها فرصت کار و عمل و تکامل همین چیزی است که نامش عمر است. می دانند هرچه بیشتر بمانند بهتر کمالات انسانی را طی می کنند.

اینها به کلی با مرگ مبارزه می کنند و از خداوند متعال همواره طلب طول عمر می کنند. طبق این نوع بینش محبوب بودن و مطلوب بودن و مورد آرزو بودن مرگ برای اولیاءالله با مبارزه با مرگ و خواستن طول عمر از خدا به هیچ وجه منافات ندارد.

قرآن به یهودیان خطاب کرده می فرماید اگر شما اولیاءالله باشید، باید مرگ برای شما یک امر محبوب و آرزویی باشد. ولی هرگز اینها آرزوی مرگ نمی کنند زیرا اعمالی که از پیش فرستاده اند، ظالمانه بوده و می دانند عاقبت خودشان چیست.

اما اولیاءالله مرگ به صورت شهادت را بلا شرط از خدا طلب می کنند زیرا شهادت دو خصلت
دارد
  • عمل
  • تکامل.

همانطور که از حدیث نبوی نقل می شود هر عمل نیکی در نردبان تکامل بالاتر هم دارد جز شهادت و از طرف دیگر انتقال به جهان دیگر است که امری محبوب و مطلوب و مورد آرزوی اولیاءالله است و در اینجاست که می بینیم مثلاً علیعلیه‌السلام از اینکه می داند مرگش به صورت شهادت نصیبش شده از خوشحالی در پوست خود نمی گنجد و در نهج البلاغه می گویند مثل من برای شهادت مانند جوینده ای است که به مطلوب خود نائل شده باشد.

منبع:مقاله شهادت؛مرتضی مطهری

تعداد بازدید ها: 8149