حالات مردم در آخرالزمان


پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:« هنگامی که بزرگسالان به کودکان ترحم ننمایند و کودکان احترام بزرگسالان را پاس ندارند، خداوند مردی را از نسل حسن و حسین علیهماالسلام بر می‌انگیزد که دژهای گمراهی و قلب‌هایی را که بر آنها فقل زده شده است فتح می‌کند.»
و نیز فرمود:« در آن زمان رحمت و مهربانی از میان بزرگسالان و شرم و حیا از میان کودکان رخت بر می بندد.»
و نیز فرمود:« پس از من فتنه بسیار سختی رخ می دهد که در آن دوستی ها و صمیمیت ها رخت بر می بندد. این فتنه هنگامی روی می دهد که پنجمین فرزند از فرزندان امام هفتم در میان شیعیان نباشد. »
امام صادق علیه السلام نیز فرمود:« در آخرالزمان کوچک، بزرگ را تحقیر می‌کند.»

امام صادق علیه السلام: « مردم همتشان در شکم و شهوتشان می شود به آنچه می خورند و آمیزش می کنند اهمیت نمی دهند.»

پیش از ظهور حضرت مهدی علیه السلام فقر و تنگدستی زیاد می شود، در احادیث پیشوایان اسلام ‹ ع › در این باره آمده است:
امام باقر علیه السلام: « هنگام ظهور حضرت مهدی علیه السلام فقر و نیاز در میان مردم آشکار { و فراگیر } می شود، به طوری که مردم می گویند: شب را گرسنه سپری کردیم.»

علی علیه السلام درباره نشانه های ظهور فرمود: « ساختمان ها را مستحکم می کنند.»
از پیامبر اکرم ‹ص› امام صادق علیه السلام: « دین به رای و نظر وابسته می گردد.»
امام صادق علیه السلام: « حرام خدا حلال و حلال خدا حرام می گردد. »

امام صادق علیه السلام فرمود:« (در آخرالزمان) مردم به نیازمند می‌بخشند فقط برای اینکه به او بخندند. با سهم سادات قمار می‌شود و شراب نوشیده می‌گردد.»
امام صادق علیه السلام: « صدقه را از روی توصیه و آشنایی‌دادن می‌پردازند. نیت صدقه دهنده وجه الله و رضای خداوند نیست.»
امام صادق علیه السلام: « از کسی که مال یتیمان را می خورد، به خوبی یاد می‌شود.»

منابع:

  • بحارالانوار 52/259/ حدیث 147
  • بحارالانوار 52/260 حدیث 147
  • بحارالانوار 52/260 حدیث 147
  • بحارالانوار 52/112 حدیث 22
  • بحارالانوار 52/192 حدیث 26
  • بحارالانوار 52/259 حدیث 147 (اموال ذوی القربی تقسیم فی الزور )
  • بحارالانوار 51/79 حدیث 37
  • بحارالانوار 52/263 حدیث 148
  • بحارالانوار 52/256 حدیث 147
  • بحارالانوار 52/192 حدیث 26 ص 263 حدیث 148
  • بحارالانوار 52/256 حدیث 147
  • بحارالانوار 52/247/127 - ص 270/161 - ص 185/9 ص 104/9
  • بحارالانوار 52/260 حدیث 147

مراجعه شود به:



تعداد بازدید ها: 21904