ارتباطات درون فردی


ارتباط درون فردی به ارتباطی گفته می شود که شخص با خودش برقرار می سازد.
اگرچه ممکن است بعضی افراد معتقد باشند که در مورد یک نفر هیچ ارتباطی لازم نیست ، ما در هر زمانی در حال ارتباط با خودمان هستیم.
ارتباطات درون فردی می تواند به صورتهای زیر باشد :
  • مفهوم سازی : مثل تفسیر نقشه ها ، متون ، مناظر و علائم.
  • تفسیر ارتباطات غیر کلامی : مانند تکان اندامهای بدن و تماسهای چشمی.
  • ارتباط بین بخشهای بدن : مثلاً "دلم میگوید اکنون وقت نهار است."
  • صحبت کردن و خواندن با صدای بلند ، تکرار آنچه که شخص می شنود ؛ فعالیتهای اضافی صحبت کردن و شنیدن ؛ آنچه که شخص می خواند یا می اندیشد و یا می شنود ممکن است قدرت تمرکز و حفظ کردن را افزایش دهد.
  • نگارش (دستی ، ماشینی) افکار یا مشاهدات : فعالیتهای اضافی علاوه بر افزایش قدرت تفکر، نگارش و خواندن ممکن است خود ادراکی -چگونه می توانم قبل از گفتن به منظور خود پی ببرم؟- و تمرکز را افزایش دهد. این مسئله به مرتب کردن افکار شخص کمک می کند. بعلاوه پیشینه ای را بوجود می آورد که می توان بعدها از آن استفاده نمود. نسخه برداری از متن که به فرآیند حفظ کردن کمک میکند نیز جزواین مقوله است.
  • انجام جنبشهای بدنی هنگام تفکر : فعالیتهای اضافی علاوه بر بهبود تفکر و حرکات بدن ممکن است موجب افزایش تمرکز شود و به حل مشکلات و حافظه کمک نماید.
  • خیال پردازی
  • رویاهای شبانه


تعداد بازدید ها: 24390