منو
 کاربر Online
574 کاربر online
تاریخچه ی: پیامبر اکرم و معرفی امام حسین علیه السلام به مردم و خبر از شهادتش

نگارش: 1

ابن عباس روایت کرده است که روزی پیامبر خدا نشسته بودند، ناگاه حسن علیه السلام به سوی پیامبر آمد چون حضرت حسن را دیدند، گریستند و فرمودند به سوی من بیا ای فرزندم.

حسن نزدیک آمد تا اینکه پیامبر او را بر زانوی راست خود نشاندند، آنگاه حسین علیه السلام آمد، چون پیامبر او را دیدند گریستند و فرمودند: نزد من بیا ای دخترم و او را در مقابل او نشاندند، آن گاه امیر المؤمنین علیه السلام آمد، چون پیامبر او را دیدند گریستند و فرمودند: نزد من بیا ای برادرم.

علی علیه السلام نزدیک آمد تا اینکه پیامبر خدا او را در جانب راست خویش نشاندند.

اصحاب - که این صحنه را مشاهده کردند - گفتند: یا رسول الله، هر کدام را دیدید گریستید، آیا چیزی در آنان نبود که با دیدنشان شما را شادمان کند؟

حضرت فرمودند: سوگند به کسی که مرا به پیامبری مبعوث ساخت و بر همه مردم برگزید، من و اینها البته گرامی ترین خلق نزد خداوند عزوجل هستیم و بر روی زمین محبوب تر از آنها نزد من وجود ندارد.

آنگاه حضرت در فضیلت و مقام و منزلت و مصائب و ابتلائات علی و فاطمه و حسن علیهم السلام سخن گفتند تا به امام حسین رسید آنگاه فرمودند: امام حسین علیه السلام از من است، او پسر و فرزند من است و بعد از برادرش حسن و حسین بهترین خلق من است.

او امام مسلمین و مولای مؤمنان و جانشین و خلیفه پروردگار عالمیان است او سید جوانان اهل بهشت و باب نجات امت است، فرمان او فرمان من است و اطاعت از او اطاعت از من، کسی که از من پیروی کند از من است و کسی نافرمانی کند از من نیست، من وقتی او را دیدم متذکر آنچه بعد از من در حق می شود شدم.

گویا او را می بینم که به حرم من و به قرب من پناه آورده است و پناه برای او نیست، در خواب و رویا او را به سینه می چسبانم و به او فرمان می دهم که از دار هجرت من مدینه کوچ کند، او را به شهادت بشارت می دهم و او از آن سرزمین به سرزمینی که محل شهادت اوست کوچ می کند، سرزمین کرب و بلا قتل و فنا.

او را گروهی از مسلمانان یاری می کنند، هم اینان روز قیامت از بزرگان شهدا امت من هستند، گویا حسین را مشاهده می کنم در حالی که تیر به سوی او پرتاب می شود و از اسب به زمین می افتد آنگاه مظلومانه چنانچه گوسفندی را سر ببرند او را سر می برند.
آنگاه رسول خدا گریست و همه کسانی که اطراف او بودند گریستند و صدای ناله و ضجه آنان بلند شد.

آنگاه پیامبر خدا از جای بلند شد در حالی که می گفت: خداوندا، از آنچه بر سر اهل بیتم بعد از من می آید به تو شکوه می کنم و داخل منزل خویش شد.

منابع:

بحار الانوار، ج 28، ص 37، حدیث 1- امالی صدوق، ص 68 و 71.

مراجعه شود به:

معرفی به مردم در خطبه

تسلیت جبرئیل بر شهادت امام حسین علیه السلام

حواری حضرت - اصحاب و یارانش

میوه دل و بازوان پیامبر



تاریخ شماره نسخه کاربر توضیح اقدام
 جمعه 30 تیر 1385 [17:38 ]   13   رضا معرب      جاری 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:36 ]   12   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:32 ]   11   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:32 ]   10   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:31 ]   9   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:30 ]   8   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:28 ]   7   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:27 ]   6   رضا معرب      v  c  d  s 
 جمعه 30 تیر 1385 [17:21 ]   5   رضا معرب      v  c  d  s 
 شنبه 09 مهر 1384 [11:20 ]   4   شکوفه رنجبری      v  c  d  s 
 چهارشنبه 19 مرداد 1384 [10:58 ]   3   شکوفه رنجبری      v  c  d  s 
 شنبه 12 دی 1383 [10:21 ]   2   امیرمهدی حقیقت      v  c  d  s 
 دوشنبه 16 شهریور 1383 [10:52 ]   1   شکوفه رنجبری      v  c  d  s 


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..