منو
 صفحه های تصادفی
تاریخچه آزمونهای رفتاری
خباب بن الارت
شیوع شرب و خمار از زمان شاه عباس اول
مربیگری و هدایت تیم های فوتبال
قطعات رایانه
دوران پرکامبرین
دانشنامه:راهنمای منوها
عصبیت یا قوه عصبیه از نظر ابن خلدون
دوره فروپاشی و زوال سلسله صفویه-خصوصیات اخلاقی و شخصی شاهان این دوره
Plutonium
 کاربر Online
762 کاربر online
تاریخچه ی: نماز برترین عبادات

در حال مقایسه نگارشها

نگارش واقعی نگارش:1
در مجموعه عبادات اسلامی، نماز برترین عبادت است که با عنوان عمود و ستون خیمه دین از آن یاد شده است. زیباترین مجموعه ای که خداوند برای ذکر و یاد خود در اختیار بندگان قرار داده: « اقم الصلوه لذکری ».
اگر نماز در درگاه حضرت ربوبی مورد قبول واقع شود، باقی عبادات نیز قبول می‌شود و اگر رد شود، هیچ عملی پذیرفته نخواهد شد: « ان قبلت قبل ما سواها و ان ردّت ردّ ما سواها » و اولین عبادتی است که در روز قیامت مورد سئوال قرار می گیرد.
آری نماز « خیر العمل » است؛ یعنی بهترین کار در مجموعه اعمال صالح است.

حال باید توجه داشت مغز و روح نماز، همان حضور قلب است.
حضور قلب به معنای توجه به حضور در محضر خداوند و غفلت از ماسوای اوست؛ درک واقعیت آنچه می خوانیم و با خداوند گفت‌وگو می‌کنیم.
و میزان قبول و معیار پذیرش نماز همین است.
اولیاء الهی و معصومین علیهم السلام نمونه های کامل و بی نظیری از حضور قلب را در نمازهای خود به نمایش گذاشته اند.
حضرت زین العابدین علیه السلام نیز در حال نماز آنچنان مستغرق یاد حق و مشاهده جلال و جمال ربوبی می شد که به طور کلی از غیر خدا غافل می‌شد و ابداً به آنچه در اطرافش می‌گذشت، متوجه نبودند.

امام باقر علیه السلام فرمود:
روزی علی بن الحسین علیه السلام نماز می خواند. در این حال، ردا از دوش مبارکش افتاد. اما امام توجهی نکرد تا نماز خود را به پایان رساند.
بعضی از اصحاب راجع به این موضوع از امام پرسیدند. امام پاسخ داد:« وای بر شما، آیا نمی دانید در مقابل چه کسی بودم؟ هر آینه از نماز بندگان، تنها آنچه با قلبشان رو به درگاه خداوند آورده اند، قبول درگاه الهی می شود.»
گفتند:« پس ما و نمازهایمان نابود و هلاک شده اند.»
امام فرمود:« خداوند عزّوجل این مسئله را با نوافل جبران می‌کند.»

امام در موقع نماز به هیچ چیز غیر از نماز مشغول نمی شد و هیچ چیزی نمی شنید.
در کتاب « کشف الغمه » روایت شده است که :
یکی از فرزندان امام سجاد علیه السلام در چاه افتاد. مردم مشغول نجات او شدند، تا بالاخره او را از چاه بیرون آوردند. در تمام این مدت امام مشغول نماز بود. بعد از فراغت از نماز، موضوع را به اطلاعش رساندند. ایشان فرمود:« من ابداً متوجه نشدم! مشغول مناجات با ربّ عظیم بودم.»

منابع:

  • بحارالانوار، ‌ج 46، ص 60، حدیث 19 به نقل از امالی ابن الشیخ و ص 66 حدیث 28 به نقل از علل الشرایع

مراجعه شود به:



نماز برترین عبادت در مجموعه عبادات اسلامی است که با عنوان عمود و ستون خیمه دین معرفی شده است، نماز زیباترین مجموعه ای است که حضرت حق برای ذکر خود در اختیار بندگان قرار داده که «اقم الصلوه لذکری » نماز معجون با برکت و کامل و نمونه ای از تمام مراحل سیر الی الله و یاد حضرت حق می باشد که اگر انجام آن در درگاه حضرت ربوبی قبول واقع شود ما سوای آن از سایر اشکال عبودیت نیز قبول شده و اما بقیه همه رد خواهند شد «ان قبلت قبل ما سواها و ان ردّت ردّ ما سواها » و اول عبادتی است که در روز قیامت مورد سئوال قرار می گیرد.

آری نماز «خیر العمل » یعنی بهترین کار در مجموعه اعمال صالح است که «حیّ علی خیر العمل »، (البته روح نماز و قبولی آن به ولایت اهل بیت علیه السلام وابسته است و از اینرو برترین عمل «ولایت » نیز بیان شده است.)

حال باید توجه داشت مغز و روح نماز همان «حضور قلب » در حال انجام این عمل شریف است، «حضور قلب » به معنای توجه به حضور در محضر ربوبی و غفلت از ما سوای او در حین این عمل است، درک واقعیت آنچه می خوانیم و مکالمه و معاشقه با حضرت الله و همین میزان قبول و معیار برای مقدار پذیرش از این عمل می باشد.

اولیاء الهی و حضرات معصومین علیه السلام نمونه های کامل و بی نظیری از حضور قلب را در نمازهای خود به نمایش گذاشته اند که گزارش آن به صورت مفصل در اسناد تاریخی آمده است، حضرت زین العابدین علیه السلام نیز در حال نماز آنچنان مستغرق یاد حق و مشاهده جلال و جمال ربوبی می شدند که به طور کلی از غیر خدا منصرف شده و ابداً به آنچه در اطراف و پیرامون ایشان می گذشت متوجه نبودند.

حمران بن اعین از امام باقر علیه السلام نقل می کند که حضرت فرمود: روزی علی بن الحسین علیه السلام نماز می خواند پس رداء از یکی از دوشهای حضرت ساقط گردید ولی حضرت آنرا درست نکرده تا اینکه از نماز خود فارغ شد.

بعضی از اصحاب حضرت راجع به این موضوع از حضرت پرسیدند، حضرت پاسخ داد: وای بر تو، آیا می دانی در مقابل چه کسی بودم؟ هر آینه از نماز بنده، قبول درگاه الهی نمی شود مگر آنچه در آن حال با قلبش به خداوند اقبال داشته باشد. آن مرد گفت: ما همه هلاک شدیم حضرت فرمود: هرگز خداوند عزّو جل این مسئله را با نوافل تعمیم می نماید.

عین همین تعابیر و همین واقعه از زبان جناب ابو حمزه ثمالی شده نقل شده است. همچنین در حالات حضرت در موقع نماز نقل شده است که هرگاه ایشان به نماز می ایستاد به هیچ چیز غیر از نماز مشغول نمی شد و هیچ چیزی نمی شنید چرا که به نماز اشتغال داشت.

در این رابطه در کتاب «کشف الغمه » آمده است که فرزندی از فرزند سجاد علیه السلام در چاه افتاد و اهل مدینه مشغول نجات او شد، تا بالاخره، او را از چاه بیرون آوردند در این حال حضرت به نماز ایستاده بود و پیوسته در محرابش بود، بعد از فراغت در نماز، موضوع را به اطلاع حضرت رساندند و ایشان فرمود: ابداً متوجه نشدم!! من مشغول مناجات با ربّ عظیم بودم؛ اما آنچه در رابطه با حضور قلب بی نظیر حضرت سجاد علیه السلام در نماز قابل توجه است دو واقعه عجیب در این زمینه است که باید مورد دقت و تامل قرار گیرد.

منابع :

بحارالانوار ،‌ج 46 ، ص 60 ، حدیث19 به نقل از امالی ابن الشیخ و ص 66 حدیث 28 به نقل از علل الشرایع

مراجعه شود به:

نماز امام سجاد علیه السلام


تاریخ شماره نسخه کاربر توضیح اقدام
 دوشنبه 02 خرداد 1384 [10:30 ]   6   شکوفه رنجبری      جاری 
 دوشنبه 02 خرداد 1384 [10:29 ]   5   شکوفه رنجبری      v  c  d  s 
 دوشنبه 15 فروردین 1384 [11:39 ]   4   امیرمهدی حقیقت      v  c  d  s 
 دوشنبه 15 فروردین 1384 [11:35 ]   3   امیرمهدی حقیقت      v  c  d  s 
 یکشنبه 29 آذر 1383 [09:34 ]   2   شکوفه رنجبری      v  c  d  s 
 یکشنبه 12 مهر 1383 [06:34 ]   1   شکوفه رنجبری      v  c  d  s 


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..