منو
 کاربر Online
647 کاربر online
تاریخچه ی: حق برداشت مخصوص

V{maketoc}

در پی ''جنگ جهانی دوم'' پرداخت های بین المللی عمدتاً به وسیله ((ارز ذخیره ای)) ((دلار)) و پوند استرلینگ و نیز ((طلا)) صورت می گرفت. از نظر ((کینز))، وابستگی به طلا یک اشتباه تاریخی بود که به هر حال در حوزه مسائل اقتصاد داخلی کشورها با موفقیت به کنار نهاده شده بود. مشکل وابستگی به دلار و پوند آن بود که عرضه این دو ((پول)) از طریق کسری یا مازاد ((تراز پرداخت ها))ی ایالات متحده آمریکا و انگلستان تنظیم می شد. کسری تراز پرداخت های آمریکا در حقیقت مهمترین منبع جریان ((نقدینگی)) به سوی بانک های مرکزی دیگر کشورها بود و ادامه این وضعیت دشوار، تردید نسبت به حفظ نرخ برابری دلار، و در نتیجه، بی میلی بانک های مرکزی به نگهداری دلار را تشدید می کرد.

براین اساس بود که فرانسه در اواسط ((دهه 1960)) سیاست فروش دلارهای خود در برابر طلا را اعلام داشت. این مشکل در ماه اوت سال ((1971م))، یعنی زمانی که دولت آمریکا سیاستهای گوناگونی را برای کاهش تراز پرداخت ها به اجرا درآورد، به اوج خود رسید.
در دسامبر سال ((1971م)) ارزش دلار به میزان 10 درصد کاهش یافت، و لذا کشورهای ((گروه 10)) برسر بازنگری مساله ((نقدینگی بین المللی)) به توافق رسیدند.


کینز اندیشه ی استفاده از یک پول بین المللی به نام ((بانکور)) را مطرح کرد. این طرح به دلیل هراس از ((تورم))ی که انتشار پول جدید می توانست به وجود آورد، رد شد.

در ماه ژوئیه سال ((1969م)) کشورهای گروه 10 بر سر ایجاد __حق برداشت مخصوص__، که مشابه طرح اولیه کینز بود توافق کردند و این تصمیم به تصویب صندوق بین المللی پول رسید. حق برداشت مخصوص وابسته به طلا شد و به نرخ 35 دلار برای هر اونس طلا، یعنی معادل یک دلار اعلام گردید. تا دسامبر سال 1971 هر واحد حق برداشت مخصوص برابر یک دلاربود، لیکن پس از ارزشکاهی دلار در پی ((موافقتنامه اسیمتسونین))، این نرخ برابری به 08571/1 دلار برای هر واحد حق برداشت تغییر یافت.

پس از برقراری ((نرخ شناورارز)) در سال ((1973م))، ارزش حق برداشت مخصوص، بر اساس اهمیت نسبی ((پول)) کشورها در صادرات بین المللی، به میانگین وزنی یا سبدی متشکل از پول شانزده کشور وابسته شد و بدینسان از ژوئیه سال ((1974م)) نرخ حق برداشت مخصوص نسبت به دلار شناور شد. در آغاز سال ((1976م)) ، نرخ برابری به 17183/1 دلار برای هر واحد حق برداشت مخصوص رسید.

در ابتدای سال ((1970م)) میزان حق برداشت مخصوص توزیع شده در جهان برابر 3414 میلیون دلار بود که می بایست طبق توافق در دوره 1979 تا 1981 به 12 میلیارد حق برداشت مخصوص بالغ شود. حق برداشت مخصوص بر مبنای سهمیه هر کشور در صندوق بین المللی پول بین آنها تقسیم می شود. کل حجم حق برداشت مخصوص در سال ((1980م)) برابر 25/16 میلیارد دلار بود که از آن میان 95/2 میلیارد دلار به ایالات متحده آمریکا تعلق داشت.

درسال ((1981م)) وابستگی ارزش حق برداشت مخصوص به میانگین وزنی پول پنج کشور به شرح زیر محدود شد:
((دلار)) ایالت متحده آمریکا ( 42 درصد )، ((مارک)) آلمان ( 19 درصد )،((فرانک)) فرانسه، ((ین)) ژاپن و ((پوند)) استرلینگ ( هر یک 13 درصد ).


!لینک های زیر رانیز مشاهده کنید

*((صندوق بین المللی پول))
*((طرح کینز))

تاریخ شماره نسخه کاربر توضیح اقدام
 سه شنبه 17 آذر 1383 [06:58 ]   3   حمید حسن نیا      جاری 
 سه شنبه 12 آبان 1383 [03:10 ]   2   حمید حسن نیا      v  c  d  s 
 جمعه 08 آبان 1383 [02:49 ]   1   حمید حسن نیا      v  c  d  s 


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..