منو
 کاربر Online
684 کاربر online

پیچ‌خوردگی‌ و کشیدگی‌ عضلات و مفاصل

چاپ
علوم طبیعت > علوم پزشکی (طب) > پزشکی > ارتوپدی

تغییر مسیر از: sprains and strains



کشیدگی‌ عبارت‌ است‌ از کشیده‌ شدن‌ یا پارگی‌ عضله‌ و پیچ‌ خوردگی‌ عبارت‌ است‌ از کشیده‌ شدن‌ یا پارگی‌ رباط. پیچ‌خوردگی‌ غالباً در مچ‌ پا ، زانو یا انگشتان‌ دست‌ رخ‌ می‌دهد، هر چند هر مفصلی‌ می‌تواند دچار آن‌ شود. مفاصل‌ دچار پیچ‌خوردگی‌ در هنگام‌ فعالیت دچار درد می‌شوند.

علایم‌ شایع‌

  • درد یا حساسیت‌ به‌ لمس‌ در ناحیه‌ مبتلا؛ شدت‌ درد بسته‌ به‌ وسعت‌ آسیب‌ فرق‌ می‌کند.
  • تورم‌ مفصل‌ مبتلا
  • قرمزی‌ یا کبودی‌ ناحیه‌ آسیب‌ دیده ، به‌ سرعت‌ و یا چند ساعت‌ پس‌ از آسیب‌
  • کاهش‌ دامنه‌ حرکت‌ طبیعی‌ در مفصل‌ آسیب‌ دیده‌

علل‌

کشیدگی‌ها معمولاً با آسیب‌های‌ ناشی‌ از استفاده‌ بیش‌ از حد همراه‌ هستند. پیچ‌خوردگی‌ها معمولاً ثانویه‌ به‌ تروما یا ضربه (سقوط ‌، پیچ‌ خوردن‌ یا حوادث‌ اتومبیل‌) رخ‌ می‌دهند. مچ‌ پا به‌ خاطر ضعف‌ ساختمانی‌ خود ، موقعیت‌ رو باز آن‌ و استرس‌ که‌ در ورزش‌ و فعالیتهای‌ تفریحی‌ تحمل‌ می‌کند، بیشتر آسیب‌ می‌بیند. گاهی‌ افتراق‌ پیچ‌خوردگی‌ از کشیدگی‌ مشکل‌ است‌. چاقی ، ورزش‌ بیش‌ از حد ، گرفتن‌ وضعیت‌های‌ نامناسب‌ ، کفش‌های‌ نامناسب‌ و پاشنه‌ بلند و فعالیتهای‌ پرخطر مثل‌ اسکیت‌سواری‌ و ورزش‌های‌ تماسی‌ ، اسکیت‌ روی‌ یخ‌، کوهنوردی‌، اسکی‌ و صخره‌نوردی‌ ، احتمال آسیب را بیشتر می‌کنند.

پیشگیری‌

  • سطح‌ مناسبی‌ از تناسب‌ فیزیکی‌ را حفظ‌ کنید. از آسیب‌ پرهیز کنید.
  • پیش‌ از فعالیتهای‌ توان‌فرسا مفاصل‌ ضعیف‌ را با بانداژهای‌ حمایت ‌کننده‌ ببندید.
  • قبل‌ و بعد از ورزش ‌، حرکات‌ کششی‌ عضلات‌ را انجام‌ دهید.
  • برای‌ پیشگیری‌ از عود ‌، عضلات‌ ضعیف‌ را با ورزش تقویت‌ کنید.

عواقب بیماری

  • با درمان‌ مناسب‌ و استراحت‌ ، 8-6 هفته‌ بهبودی‌ طول‌ می‌کشد. بسته‌ به‌ شدت‌ آسیب‌ ممکن‌ است‌ بیشتر طول‌ بکشد.
  • اگر پیچ‌خوردگی‌ شدید باشد یا زمان‌ کافی‌ برای‌ بهبود به‌ آن‌ داده‌ نشود یا مفصلی‌ مکرراً دچار پیچ‌خوردگی‌ گردد، ضعف‌ پایدار حاصل‌ می‌شود. و یا ممکن است آرتریت‌ ایجادشود.

درمان‌

مهمترین و حیاتی‌ترین زمان درمان آسیبهای بافت نرم 24 تا 48 ساعت اول بعد از آسیب دیدگی است.هنگامی که بافت نرم آسیب می‌بیند به عروق نیز صدمه وارد می‌شود و به دلیل صدمه به عروق ، خون در محیط بافت آسیب دیده تجمع پیدا کرده و منجر به ایجاد تورم و فشار بیش از حد به بافت نرم و در نتیجه سبب ایجاد درد می‌شود. تورم و افزایش فشار می‌تواند شرایط ترمیم بافت آسیب دیده را دچار اختلال کند، بنابراین در مراحل اولیه آسیب دیدگی تمامی توجه مربی باید مبتنی به روشهایی باشد که بتواند مانع خونریزی بیشتر در محدوده عضو آسیب دیده گردد. بهترین شیوه ایجاد این روش در کلمه (RICE) خلاصه شده است.

استراحت (REST)

بعد از بروز آسیب بلافاصله باید فعالیت ورزش کار متوقف شود. تداوم حرکت فعال بخش آسیب دیده می‌تواند منجر به افزایش خون ریزی و تورم گردد. بطور مثال در کوفتگی عضله ران ، انقباض عضله چهارسر رانی در هنگام راه رفتن باعث افزایش خونریزی می‌گردد. در آسیبهای شدید علاوه بر آنکه عضو نباید بطور فعال حرکت کند بطور غیر فعال نیز نباید حرکت داده شود و باید عضو آسیب دیده را توسط آتل ثابت کرد.

یخ(ICE)

کاربرد یخ بلا فاصله بعد از آسیب دیدگی منجر به کاهش درد و خونریزی و تورم می‌شود. یخ می‌تواند التهاب و گرفتگی عضلانی ناشی از آسیب را نیز کاهش دهد. یکی از ساده‌ترین روشهای استفاده از یخ در موارد اضطراری استفاده از یخ خرد شده‌ای است که در یک پارچه خیس قرار کرفته باشد واین پارچه را به دور عضو آسیب دیده قرار دهیم. اگر یخ در دسترس نباشد آب سرد نیز می‌تواند موثر واقع شود. طول مدت زمان استفاده از یخ بستگی به شدت و عمق آسیب ایجاد شده دارد ولی بطور کلی 15 تا20 دقیقه هر یک تا دو ساعت در شروع آسیب می‌تواند بسیار موثر باشد و این عمل را می‌بایست 24تا 48 ساعت ادامه داد.

فشار(COMPRESSION)

فشار وارد بر ناحیه آسیب دیده توسط یک بانداژ محکم می‌تواند خونریزی و تورم را کاهش دهد. این بانداژ را می‌توان هم قبل از استفاده از یخ و هم بعد از استفاده از یخ بکار گرفت. بهترین وسیله برای بانداژ ، باندهای کتانی معمولی هستند و بانداژ باید به نحوی انجام شودکه باعث ایجاد درد و یا وقفه در خونرسانی عضو آسیب دیده نشود.

بالا نگه داشتن عضو (ELEVATION)

بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده باعث کاهش جریان خون ورودی به عضو شده همینطور جریان خون ، وریدی و لنف خروجی را تسریع می‌کند. باید توجه داشته باشید که در موارد اضطراری انجام اعمال زیر باعث تشدید ضایعه می‌شود. استفاده از گرما ، استفاده از داروها و مواد گرم کننده مثل سالیسیلات‌ها ، فعالیت متوسط و یا شدید و ماساژ عضو آسیب دیده.

  • در 24 ساعت‌ اول‌ روی‌ مفصل‌ آسیب‌ دیده‌ یخ‌ بگذارید. یخ‌ را در یک‌ کیسه‌ پلاستیکی‌ گذاشته‌، با یک‌ پارچه‌ نازک‌ آن‌ را از پوست‌ جدا کنید. با دست‌ خود یا یک‌ بانداژ کشی‌ آن‌ را روی‌ مفصل‌ نگه‌ دارید. بسته‌ به‌ توانایی‌ خود در تحمل‌ سرما بطور مداوم‌ یا متناوب‌ کیسه‌ یخ‌ را روی‌ مفصل‌ تا 2 ساعت‌ نگه‌ دارید. درمان‌ با یخ‌ را با فواصل‌ 2 ساعته‌ به‌ مدت‌ 24 ساعت‌ ادامه‌ دهید.

  • پس‌ از 24 ساعت‌، می‌توانید درمان‌ با یخ‌ را ادامه‌ دهید یا به‌ گرم‌ کردن‌ تبدیل‌ کنید.
  • برای‌ گرم‌ کردن‌، مفصل‌ را در آب‌ داغ‌ قرار دهید یا هر 2 ساعت‌ یا هر وقت‌ که‌ ممکن‌ باشد، به‌ مدت‌ 15 دقیقه‌ از گرما استفاده‌ کنید. در 24 ساعت‌ اول‌ گرم‌ کردن‌ را انجام‌ ندهید، زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ خونریزی‌ و تورم‌ و طولانی‌ شدن‌ زمان‌ بهبودی‌ گردد.

کمپرس‌ با یک‌ بانداژ کشی‌

  • هر وقت‌ که‌ ممکن‌ باشد، مفصل‌ را بالا ببرید (بویژه‌ هنگام‌ خوابیدن‌) تا تورم‌ کاهش‌ یابد.
  • ممکن‌ است‌ برای‌ ترمیم‌ رباطهایی‌ که‌ به‌ شدت‌ دچار پارگی‌ شده‌اند، جراحی‌ لازم‌ باشد.
  • ممکن‌ است‌ برای‌ پیچ‌خوردگی‌های‌ شدید یا پس‌ از جراحی‌، آتل‌ لازم‌ باشد. پس‌ از برداشت‌ آتل‌ باید تا مدتی‌ از بانداژهای‌ حمایت‌ کننده‌ استفاده‌ کنید.

  • یاد بگیرید که‌ در صورت‌ لزوم‌ از چوب‌ زیر بغل‌ استفاده‌ کنید.
  • می‌توانید از مسکنهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ مثل‌ استامینوفن‌ یا ایبوپروفن‌ استفاده‌ کنید.
  • در صورت‌ شدید بودن‌ پیچ‌خوردگی‌ ممکن‌ است‌ مسکن‌ قویتری‌ تجویز گردد.
  • از آسپیرین‌ استفاده‌ نکنید زیرا ممکن‌ است‌ باعث‌ افزایش‌ احتمال‌ خونریزی‌ شود.
  • بگذارید مفصل‌ 2-1 روز استراحت‌ کند. سپس‌ تمرین‌ دادن‌ ملایم‌ مفصل‌ را آغاز کنید بطوری‌ که‌ وزنی‌ بر آن‌ نیندازید.
  • ممکن‌ است‌ برای‌ به‌ دست‌ آوردن‌ مجدد قدرت‌ و استفاده‌ طبیعی‌ از مفصل‌، فیزیوتراپی‌ پیشنهاد گردد.

مباحث مرتبط با عنوان


تعداد بازدید ها: 9538


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..