یک سال، عمر نصف اموال کارگزارانش را گرفت و همه را جریمه کرد، جز قنفذ که نه تنها از او چیزی نگرفت و او را معاف کرد، بلکه بیست هزار درهمی را که از او گرفته بودند، پس داد. و حال آنکه در همان سال از ابوهریره که دوست و یاور عمر بود، نصف اموالش را که بیست و چهار هزار درهم بود، گرفته بودند.
سلیم بن قیس می‏گوید:
روزی وارد مسجد رسول خدا شدم. افرادی از بنی هاشم دور هم حلقه زده بودند.
عباس، عموی رسول خدا، از امیرالمؤمنین پرسید:« آن سال، عمر چرا قنفذ را جریمه نکرد؟»
امیرالمؤمنین نگاهی به اطراف خود انداخت و اشک در چشمان مبارکش حلقه زد؛ سپس فرمود:« به پاس ضربه‏هایی که قنفذ با تازیانه بر بازوی فاطمه علیهاسلام زد. فاطمه در اثر همان ضربات از دنیا رفت، در حالی که بازویش مانند بازوبند ورم کرده بود.»

منابع:

• فاطمة الزهراء رحمانی/ 534/ 32

مراجعه شود به:

• هجوم به خانه وحی