پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به دلیل علاقه‌ای که به همسر با وفای خود، حضرت خدیجه، داشت، به دوستان و نزدیکان او نیز احترام می‌گذاشت.
در این باره به چند روایت تاریخی توجه کنید:

روزی زنی پیر و از کار افتاده نزد پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم رفت. رسول خدا با او مهربانی کرد و با ملاطفت ویژه ای از او پذیرایی فرمود. پس از رفتن او، عایشه پرسید:« او چه کسی بود که این چنین با او رفتار کردی؟»
پیامبر فرمود:« این زن در زمان حیات خدیجه، با او رفت و آمد داشت و پیمان دوستی بسته بود. و خوش پیمانی از نشانه‌های ایمان است.»

عایشه می گوید:
روزی هاله، خواهر خدیجه، از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم اجازه ورود خواست. همین که رسول خدا صدای او را شنید، به یاد خدیجه افتاد و رنگ از رخسارش پرید. بعد فرمود:« آه خدایا، هاله آمده.»

حسانه یکی از دوستان خدیجه بود که پیامبر پس از فوت خدیجه، گاه گاه به او سر می‌زد و احوال او را جویا می شد. گاهی که هدیه ای به پیامبر داده می‌شد، می‌فرمود: بخشی از آن را برای فلانی ببرید. او دوست خدیجه بود.

منابع:

• بحارالانوار، ج16، ص8
• اسدالغابه، ج7، ص 285و64

مراجعه شود به:

• ویژگی های برجسته خدیجه