درخت برگ بو بومی نواحی مدیترانه و اروپای جنوبی است و در زمان سلسله قاجاریه به ایران وارد شده و درختان قطور و کهن سال آن, در باغات حوالی شمس العماره تا چندی پیش وجود داشت. نام این درخت در نقاط مختلف کشور برگ بو می باشد و نام عربی آن در کتب قدیم غار و رند ذکر شده است.
برگ بو درختی دو پایه یا پلی گام می باشد این درخت برگهای معطر, منفرد, کامل ولی با کناره موجدار, دندانه دار, نوک تیز, به طول 8 تا 14 و به عرض 5/2 تا 5/4 سانتی متر به رنگ سبز تیره , شفاف در سطح فوقانی پهنک ولی کمرنگ تر در سطح تحتانی, بی کرک و چرمی دارد. بوی معطر برگهای آن نیز بر اثر مالش دادن قوی تر می شود. طعم آنها کمی تلخ ولی بسیار معطر است. برگ بو گلهایی به صورت دسته های چهارتایی محصور در یک انولوکر دارد. نوع نر گلهای آن دارای 8 تا 12 پرچم ولی ماده آنها دارای یک مادگی محصوردر 4 پرچم غیر زایا است میوه اش به صورت سته, مدور بیضوی به رنگ مایل به آبی و محتوی یک دانه با لپه های گوشتدار و روغنی است. سطح خارجی میوه آن پس از رسیدن به رنگ بنفش در می آید و پس از خشک شدن نیز ظاهر چین دار پیدا می کند. در این حالت میوه ها به سهولت به صورت گرد در می آید.
چیدن برگهای معطر آن برای اینکه سبزی کامل داشته باشد معمولاً باید صبح زود انجام شود و برای خشک کردن روی هم انباشته نشود و در لایه های نازک در سایه پهن و خشک شود. خشک کردن در آفتاب موجب می شود که رنگ سبز زیبای آن قهوه ای شود و مقدار زیادی روغن معطر و اسانس آن از بین برود.
كاربر مهمان
ورود
چهارشنبه 21 بهمن 1388
