از پلاستها محتوی نشاسته (آمیدون) بوده، خاص بافت پارانشیم ذخیره یی هستند و در قسمتهای عمقی اندام ها وجود دارند. منشأ آمیلوپلاستها ، لکوپلاستها هستند در اندامهای ذخیره یی یا در بافت های ذخیره یی همه لکوپلاستها همزمان محتوی نشاسته نمی شوند.برخی از آنها ممکن است هیچگاه محتوی نشاسته نشوند و در عوض عده ای بسرعت سرشار از آن شده بعضی ها نیز دیر مبدل به آمیلوپلاست می گردند. نشاسته یا آمیدون ابتدا به صورت دانه های کوچک غوطه و در پلاستها ظاهر شده، سپس بتدریج بر حجم آنها افزوده می گردد. افزایش حجم در پلاستها بر اثر پیدایش طبقات متحدالمرکز جدید در اطراف یک نقطه مرکزی است که به آن در اصطلاح ناف می گویند.شکل و اندازه دانه های نشاسته در گیاهان مختلف متفاوت است ولی در هر گونه گیاهی تقریباً وضع ثابتی دارد. در غده سیب زمینی دانه های نشاسته به قطر 150 مو و تخم مرغی شکل دارای طبقات متحدالمرکز تاریک و روشن است. در لپه های گیاهان تیره نخود این دانه ها به قطر 50 تا 80 مو، تخم مرغی و یا کلیوی شکل است. در دانه های غلات مانند گندم و چاو دار درشتی آمیلوپلاست ها حدود 50 مو و کروی یا عدسی شکل است و در برنج درشتی آنها 4 مو و اشکال چند وجهی دارند. شکل ناف در دانه های نشاسته گیاهان مختلف متفاوت است. مثلاً دانه های نشاسته در سیب زمینی نقطه پی شکل،در نخود و دیگر گیاهان تیره حبوبات شکاف مانند و طویل و در چاودار به صورت خطوط شعاعی است. دانه های نشاسته با نور پلاریزه در زیر میکروسکوپ پدیده صلیب سیاه نشان می دهند که مربوط به وضع ساختار اسفرو کریستالین آنها است.
كاربر مهمان
ورود
چهارشنبه 21 بهمن 1388
