الف) آبیاری سطحی : این روش آبیاری در مناطق نیمه خشک در زمین های مسطح معمول است. در این روش آب در آبراهه هایی سرباز و دارای شیب ملایم به جریان انداخته می شود، سپس بوسیله سیفون به کرت ها و یا ردیف های کشت داده می شود. در صورت کمیاب بودن آب و یا شیب نسبتاً زیاد زمین، آب را درون لوله های فلزی و یا پلاستیکی به جریان انداخته و با بازکردن دریچه هایی که در بدنه لوله ها، به فواصل مساوی تعبیه شده، آبرا به میزان دلخواه به زمین می دهند. در آبیاری سطحی، به کرت ها بصورت غرقابی آب داده می شود و در کشت های ردیفی، بوسیله جویچه های بین ردیف ها در این نحوه آبیاری،تبخیر آب نسبتاً کم بوده و با مقایسه با سایر روش های آبیاری اقتصادی تر می باشد. ضمناً چون آب، شاخساره بوته ها را تر نمی کند، معمولاً امراض قارچی کمتر به این گیاهان آسیب وارد می آورند.
كاربر مهمان
ورود
چهارشنبه 21 بهمن 1388
