منو
 کاربر Online
1530 کاربر online

کودتا و انقلابها

تازه کردن چاپ
(cached)




کودتا و انقلابها


آمریکای لاتین مدتها طولانی دچار فقر و بی ثباتی دولتها بوده است. از سال 1945 تقریبا تمام کشورهای آمریکای لاتین حداقل یک کودتای نظامی و یا یک جنگ چریکی و یا هر دو را تجربه کرده اند. اکثر مبارزات چریکی مانند مبارزه چگوارا در بولیوی، با شکست روبرو شد. اما در گویا در سال 1959 و در نیکاراگوئه، جائیکه ساندنیستها در سال 1979 قدرت را در دست گرفتند، مبارزات چریکی در بوجود آوردن دولتهای انقلابی با موفقیت همراه بود.


جنگ داخلی



2 تن از چریکهایی که علیه دولت ستمگر السالوادور در دهه های 1970 و 1980 دست به جنگ زدند.


نقلابهای دهه 60



در اواخر دهه 1960 م بسیاری از جوانان معروف به هیپی ها با انتخاب شیوه زندگی، لباس پوشیدن و موزیکی که صلح و برابری را ترویج می کرد برعلیه قدرت حاکم طغیان کردند. دیگران درگیر عوامل سیاسی شدند و علیه تبعیض جنسی نژاد پرستی، فقر و درگیری آمریکا در جنگ ویتنام اعتراض نمودند.
زیرنویس عکس
قهرمان مردمی
در دهه 1960 چگوارا چهره ای قابل پرستش بود. قطعه فوق قسمتی از آخرین نامه ای است که پیش از مرگش برای فرزندانش نوشته بود.

1946 م

«خوان پرون» بعنوان رئیس جمهور آرژانتین انتخاب شد. او به یک دیکتاتور واقعی در کشور مبدل شد.

1952

ژنرال «فالجنسیو باتیستا» در طی یک کودتای نظامی در کوبا، دوباره به قدرت رسید.

1954

«جاکوبو آرینز» رئیس جمهور گواتمالا، در طی کودتایی که توسط سازمان سیا سازماندهی شده بود، سرنگون شد.

1956

رهبر انقلابی، فیدل کاسترو، با ارتش کوچک شورشی خود وارد کوبا شد تا با رژیم ژنرال باتیستا مبارزه نماید.

1955

«پرون» رئیس جمهور آرژانتین، توسط کودتای نظامی سرنگون شد.

1959

«باتیستا» از کوبا گریخت و «کاسترو» یک دولت انقلابی تشکیل داد.

1961

کوبایی های مخالف کاسترو، که توسط ایالات متحده حمایت می شدند، در خلیج خوکها به خاک کوبا وارد شدند. نیروهای کاسترو، مهاجمان را شکست دادند.

1962

ایالات متحده در طی جریانی موسوم به بحران موشکی کوبا، اتحاد جماهیر شوروی را مجبور ساخت تا موشکهائی را که در خاک کوبا مستقر ساخته بود از آنجا خارج کنند.

1964

یک کودتای نظامی باعث سقوط دولت غیر نظامی برزیل، بزرگترین کشور آمریکای جنوبی، شد.

1965

زیر دریائی های ایالات متحده به جمهوری دومنیکن اعزام شدند.

1967

«چگوارا» همرزم کاسترو، که برای شروع یک قیام چریکی به بولیوی رفته بود، کشته شد.

1968

چریکها سفیر ایالات متحده در گواتمالا را به قتل رساندند.

1970

«سالوادور آلنده» که یک سوسیالیست بود، در طی انتخابات آزاد به عنوان
رئیس جمهور شیلی انتخاب می گردد.

1972

دولت اوروگوئه علیه جنبش چریکی توپاماروس اعلان جنگ داخلی می کند.

1974

در شیلی، آلنده در یک کودتای نظامی که توسط ژنرال پینوشه رهبری می شد، سرنگون می گردد. آلنده در جریان کودتا جان می سپارد و هزاران نفر بواسطه ظلم و ستمی که بعدها اعمال می گردد، کشته می شوند.

1974

«ایزابل پرون»، بیوه خوآن پرون، رئیس جمهور آرژانتین می شود.

1976

ایزابل پرون، معزول شده و یک دولت نظامی، حکومت آرژانتین را در دست می گیرد. «جنگ کثیف» آغاز می گردد.

1979

بعد از یک جنگ چریکی دراز مدت، ساندنیستهای چپ گرا قدرت را در نیکاراگوئه بدست گرفته و حکومت دیکتاتوری ژنرال آناستاسیو را سرنگون می سازند.

1980

یک جنگ داخلی تمام عیار بین دولت راست گرا و گروههای مخالفی که مبارزه چریکی را سازماندهی کرده بودند، در السالوادور در گرفت.

1981

چریکهای کنترا که از سوی آمریکا حمایت می شدندف عملیات نظامی علیه دولت ساندنیستها در نیکاراگوته را شروع نمودند.

1982

آرژانتین به جزایر «فالک لند» (مالوی ناس» حمله کرد. انگلستان برای باز پس گیری جزایر، ناوگان دریایی موسوم به «تسک فورس» را اعزام نمود. آرژانتینی ها شکست خوردند.

1983

ایالات متحده نیروهایی را برای سرنگونی رژیم چپ گرا به جزیره گرانادا فرستاد.

1985

برزیل پس از دو دهه حکومت نظامیان به حکومت غیر نظامی باز گشت.

1986

ژنرال «نوریه گا» رئیس جمهور نظامی پاناما پس از متهم شدن به قاچاق مواد مخدر، توسط نیروهای ایالات متحده سرنگون شد. شیلی به سوی دموکراسی بازگشت.

1990

ساندنیستها در انتخابات آزاد در نیکاراگوئه شکست خوردند جنگ کنترا پایان یافت.

از سال 1945م بسیاری از کشورهای آمریکای لاتین، دولتهای نظامی داشته اند. چنین دولتهایی در ظاهر اظهار می داشتند که برای برقراری قانون و نظم، کنترل را در دست گرفته اند. اما غالبا از شکنجه و ترور علیه مخالفان خود استفاده می کردند.


کودتا در شیلی



خیره کننده ترین کودتای نظامی در سال 1973 م در شیلی رخ داد. شیلی در سراسر سالهای بعد از 1945 دموکراسی موفقی بود. بعد از انتخابات سال 1970 سالوادور آلنده (1973 ـ 1908) که یک سوسیالیست بود، رئیس جمهور شیلی شد. در سال 1973 آگوستو پینوشه (متولد 1915) فرمانده نیروهای مسلح شیلی، کودتای نظامی را ترتیب داد. آلنده در جریان کودنا کشته شد و هزاران تن از حامیان وی در یک استادیوم فوتبال زندانی گشتند و در آنجا بسیاری از آنها شکنجه و یا کشته شدند. پینوشه طی 16 سال به عنوان یک دیکتاتور بر شیلی حکومت کرد. او در انتخاب ریاست جمهوری سال 1989 شکست خورد.


جنگ کثیف در آرژانتین



آرژانتین، کودتاها و رژیمهای نظامی بسیاری به خود دیده است. بعد از کودتای 1976 م که باعث خلع ایزابل پرون (متولد 1931)شد، دولت نظامی «جنگ کثیف» را براه انداخت که مبارزه ای تروریستی علیه مخالفان سیاسی بود. جوخه مرگ که توسط دولت پشتیبانی می شد، هزاران نفر را ربود و به قتل رساند. آنها به سادگی ناپدید می شدند و حتی اقوامشان از مرگ آنها با خبر نمی شدند.


ژنرال گالتیری



در دسامبر 1981 ژنرال «لئوپلدو گالتیری» (متولد 1926) رئیس جمهور آرژانتین شد. گالتیری قصد داشت تا جزایر فالک لند را از چنگ بریتانیا در آورد. این جزایر در فاصله 480 کیلومتری (300 مایلی) سواحل آرژانتین در اقانوس اطلس جنوبی قرار دارند. این جزایر که در نزد بریتانیائیها به فالک لند مشهورند، توسط آرژانتی ها جزای «مالویناس» نامیده می شوند. هر دو ملت ادعای مالکیت جزایر را دارند.


جنگ فالک لند در دوم آوریل 1982



نیروهای آرژانتینی به فالک لند حمله کردند و پادگان کوچک بریتانیائی را شکست دادند. نخست وزیر بریتانیا، مارگارت تاچر (متولد 1925 م) ناوگان دریائی بزرگی را موسوم به «تسک فورس» برای باز پس گیری جزایر اعزام داشت. بعد از نبرد سنگین دریائی و هوائی، در آخر ماه مه بریتانیا نیروهای خود را پیاده کرد. در 14 ژوئن آرژانتین تسلین شد. در این نبرد بیش از 255 سرباز بریتانیائی و 1000 آرژانتینی کشته شدند. شکست آرژانتینف حکومت نظامی را پایان داد. گالیتزی معزول و آرژانتین تبدیل به دولت غیر نظامی شد.


نیکاراگوئه و ایالات متحده



گاهی اوقات ایالات متحده به عنوان راهی برای جلوگیری از گسترش کمونیسم، دولتهای نظامی آمریکایی جنوبی و مرکزی را مورد حمایت قرار می داد. برای مثال دولت نیکاراگوئه برای سالها از پشتیانی آمریکا برخوردار بود. با این وجود، در طی دروه ریاست جمهوری جیمی کارتر (متولد 1924 م) در سالهای 1980 ـ 1977، آمریکا به طرفداری از حقوق بشر، از حمایت رئیس جمهور نیکاراگوئه آناستازیو سوموزا (1925 تا 1980) دست برداشت. در سال1979 حکومت سوموزا توسط جنبش چریکی ساندنیستها واژگون شد.


چریکهای کنترا



رئیس جمهور بعدی آمریکا، رونالد ریگان (متولد 1911م) عمیقا با دولت ساندنیستهای نیکاراگوئه که توسط مارکسیستی به نام دانیل ارتگا (متولد 1945) رهبری می شد، خصومت داشت. ریگاناز چریکهای کنترا که علیه ساندنیستها می جنگیدند، حمایت کرد. در سال 1984 کنگره آمریکاکمکهای رسمی خود را به کنتراها قطع نمود، اما سازمان امنیت آمریکا به تقویت آنها با ارسال پول و اسلحه ادامه داد. سرانجام ساندنیستها در انتخابات آزاد که در سال 1990 برگزار شد، شکست خوردند و قدرت خود را از دست دادند.


حقایق ثبت شده



آمریکای لاتین از سال 1945م، سریعترین رشد جمعیت در جهان را داشته است. در سال 1950 م جمعیت آمریکای لاتین از جمعیت ایالات متحده بیشتر شد. تخمین زده می شود که جمعیت آن تا سال 2000 دو برابر جمعیت ایالات متحده خواهد بود. در کشورهای آمریکای لاتین، کشاورزی و صنعت به اندازه کافی توسعه نیافته اند تا مردم را تامین نمایند. بسیاری از مردم آمریکای لاتین در فقر کامل زندگی می کنند.


تعداد بازدید ها: 14560


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..