منو
 صفحه های تصادفی
هر بار یک کار مهم انجام دهید
خرما
وسایل پیوند زنی
تراکیت
رادارهای هواشناسی
وشمگیر بن زیار
شاه اسماعیل دوم
آشکارسازی نوترون
آخرین راه حل از منظر دکتر کارل
تصمیم حرّ برای پیوستن به امام حسین علیه السلام
 کاربر Online
453 کاربر online

علاء الدین کرپا ارسلان

تازه کردن چاپ
جامعه و علوم اجتماعی > تاریخ > دوره های تاریخی
جامعه و علوم اجتماعی > تاریخ > تاریخ اسلام
(cached)

علاءالدین کرپا ارسلان

«604 584 ﻫ / 1207 1188 م»

علاءالدین کرپا ارسلان از نام‏آورترین و بهترین فرمانروایان یلیان بود که به دادگستری و هنر دوستی شناخته شده و در عالم ادبیات پارسی نیز جایگاهی رفیع دارد تا بدان حد که نظامی گنجوی، بهرام‏نامه خود را به نام او سروده است. پدر علاءالدین معلوم نیست که ارسلان آبه بوده یا فلک‏الدین. هرچند از تحقیقات چنین بر می‏آید که ارسلان آبه می‏بایست پدر وی بوده باشد و فلک‏الدین برادر کرپا ارسلان است. ابن اثیر درباره مرگ ارسلان آبه می‏نویسد ( جانشینی را برای پسرش فلک‏الدین وصیت کرد)( و پیداست که وی پسر دیگری نیز داشت و از سوی دیگر در این بیت نظامی

از بلندی برادر فلک است در بزرگ مقابل ملک است

می‏توان آن را اشارت نظامی به برادر او فلک‏الدین دانست . به هر حال نخستین خبری که از وی در کتب تاریخی آمده مربوط به آمدن علاءالدین نزد طغرل سوم واپسین امیر سلجوقی به سال 584 ﻫ / 1188 م است.

در این سال طغرل جنگی با خلیفه کرده بود و راوندی پس از یاد کردن از آن نبرد می‏نویسد (و چون آن مصاف شکست شد علاءالدین خداوند مراغه به خدمت سلطان رسید و به همدان دستبوس کرد و سلطان او را اعزاز تمام و اکرام نمود و پسر خود را برکیارق بدو سپرد )( و پس از ذکر پاره‏یی حوادث می‏گوید ) روز دیگر اتابک علاءالدین به مراغه رفت و سلطان روی به جانب آذربایگان نهاد / راحه الصدور، چاپ گیب ، ص 8 347 ().

گویا لقب اتابکی برای علاءالدین به جهت همین سپردن پسر طغرل سوم بدو بوده است.

از این تاریخ به بعد تا سال 602 ﻫ / 1205 م ، نامی از علاءالدین در تاریخ نیست. در این سال ابن اثیر جنگ او را با ایت نمش ، پیشکار اتابک ابوبکر که فرمانروای عراق عجم و آذربایجان نیز بود بدین شرح می‏نگارد که چون اتابک شبانه روز مشغول به شرابخواری و خوشگذرانی بود و به کارهای ولایات رسیدگی نمی‏کرد، علاءالدین با مظفرالدین کوکبری، حاکم اریل ، متحد شده و تصمیم می‏گیرند تا آذربایجان را از حوزه نفوذ اتابک خارج نمایند.

لشکرکشی مظفرالدین به مراغه

مظفرالدین با سپاه خود به مراغه نزد علاءالدین می‏رود و از آنجا آهنگ تبریز کردند. ابوبکر با شنیدن این خبر فرستاده‏ای نزد ایت نمش می‏فرستد و او را از ماوقع جریان مطلع می‏سازد. ایت نمش که در این ایام با اسماعیلیان الموت در جنگ بود، با شنیدن این خبر دست از نبرد شسته با سپاه انبوه، روانه آذربایجان می‏شود و چون به پیش ابوبکر رسید، نخست نامه‏ای به مظفرالدین فرستاده پیغام داد: ( ما تو را مرد هنر دوست و نیکوکاری شناخته بودیم و با این حال چگونه بر خاک مسلمانان تاخته‏ای؟ و آنگاه تو خداوند دیهی بیش نیستی و ما را از خراسان تا اریل است که اگر از هر شهری ده مرد بیرون آوریم چندین برابر سپاه تو سپاه خواهیم داشت. پس برای تو هیچ بهتر از آن نیست که از راهی که آمده‏ای برگردی). مظفرالدین پس از دریافت نامه، از جنگ منصرف شده به شهر خود بازگشت پس علاءالدین به ناچار و به تنهایی با سپاه ابوبکر و ایت نمش روبرو شد و چون تاب مقاومت نداشت، پیشنهاد صلح و دوستی داد و مقرر داشت تا یکی از دزهای خود را به ابوبکر دهد. ابوبکر نیز دو شهر ارومی و اشنو را به علاءالدین وا گذاشت و بدین ترتیب جنگ و دشمنی به پایان رسید.
از این پس خبری از علاءالدین جز مرگ او در سال 604 ﻫ / 1207 م در تاریخها نیست. راوندی که هم زمان علاءالدین بوده و کتاب خود را به نام راحه الصدور پس از مرگ او به پایان رسانده ، او را به دادگری ستوده است. همچنین درباره قرآن سی پاره مشهور که سلطان طغرل به دست خود نوشته بود و راوندی وصف بسیار از آن می‏کند می‏گوید: و آن مصحف پیش پادشاه عادل علاءالدین خداوند مراغه مانده است و بعضی پیش بکتمر پادشاه اخلاط و بعضی پیش نقاشان



تعداد بازدید ها: 5231


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..