منو
 صفحه های تصادفی
کتابهای شیمی تجزیه
اثر زیمان
ساختمانهای رسوبی
عبدالرحمان بن سمره
برتون اسمیت
تالوفیت
جبرئیل علی علیه السلام را امیرالمؤمنین می داند
نــــهج البـــلا غـــــه
شیوه دفاع سوئیسی
دانشکده‌ علوم تربیتی دانشگاه تهران
 کاربر Online
681 کاربر online

عبدالله افطح و فرقه فطحیه

تازه کردن چاپ
فرهنگ > الهیات > دین اسلام > شیعه > کلیات > شخصیت ها
فرهنگ > الهیات > دین اسلام > شیعه > کلیات > فرقه ها
(cached)

عبدالله، فرزند امام صادق علیه السلام، پس از شهادت پدرش، چنین روایتی از قول پدرش خواند: «امامت هر امام به پسر بزرگ او منتقل می شود.» و با این روایت گروهی به او گرویدند. جمع فراوانی از آنها، در همان روزهای نخست، بی‌اساس بودن ادعای او را دریافتند و از وی جدا شدند.
عبدالله پاهایی پهن و عریض داشت و به این جهت او را عبدالله افطح (پاصاف) می‌نامیدند. برخی دیگر به دلیل داشتن سر پهن و عریض به او چنین لقبی داده بودند.
پس از امام ششم، گروهی که به امامت او اعتقاد پیدا کردند «فطحیه» نام گرفتند.
عقاید فطحیه شبیه عقاید مرجئه* بود: آنان درباره حقانیت امام علی علیه السلام و عثمان سکوت می‌کردند و هیچ موضعی نمی‌گرفتند و عملاً حدیث شریف رسول خدا را (علی مع الحق والحق مع علی ) نادیده می‌گرفتند.
امام صادق علیه السلام بر اساس روایتی او را «مرجئی کبیر» نامید. به هر حال عبدالله از سلامت فکر و عمل برخوردار نبود و امام صادق علیه السلام قبل از شهادت، خطر ادعای امامت او را به فرزندش، موسی بن جعفر، گوشزد و تاکید کرده بود که با وی درگیر نشود؛ زیرا بر اساس همین ادعای دروغ، عمری بسیار کوتاه خواهد داشت. همین گونه هم شد و عبدالله پس از پدر بزرگوارش بیش از نه روز زنده نماند.

  • مرجئه گروهی از اهل سنت بودند که می‌گفتند گناه برای افراد باایمان ضرر ندارد و خداوند عقاب بندگان را تاخیر انداخته است.( «ارجاء» به معنی تاخیر است.)


تعداد بازدید ها: 21165


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..