منو
 کاربر Online
545 کاربر online

حسن بن محمد از امامان اسماعیلی

تازه کردن چاپ
جامعه و علوم اجتماعی > تاریخ > تاریخ ایران
جامعه و علوم اجتماعی > تاریخ > دوره های تاریخی > اولین امپراطوری ها
جامعه و علوم اجتماعی > تاریخ > مناطق تاریخی > ایران > سلسله ها
(cached)



حسن بن محمد

« 561- 557 ق / 1166-1162 م»

پس از وفات محمد بن بزرگ امید، پسرش حسن زمامدار امور اسماعیلیان شد.

وی با وجودی که اصل و نسبش معلوم بود، خود را از اعقاب نزار بن مستنصر و امام زمان و خلیفة الله می‏دانست.

در هفدهم رمضان 559 ق / هشتم آگوست 1164 م« در زمان مستنجد - خلیفه بغداد - و سلطان ارسلان سلجوقی، که دولت فاطمی مصر فرو پاشیده بود،

اعلام قیامت

حسن در میدان شهر منبری روی به قبله نهاد، و چهار پرچم سرخ، زرد، سفید، و سبز نیز بر چهار پایه منبر افراشت و گفت

»من امامم و تکلیف از جهانیان برداشتم و دستورهای شرعی از ظاهر برکنار کردم و باید که مردم به باطن با خدا باشند و به ظاهر اعتبار نکنند.

عقاید حسن علی ذکره السلام

لقب حسن علی ذکره السلام بود که مردم او را خداوند خطاب می‏کردند.
از جمله باورهای او این بود که:

عالم قدیم است،
زمان نامتناهی،
معاد روحانی،
بهشت و
دوزخ معنوی و
قیامت هر کس مرگ اوست

بر این اساس وی همه ارکان شریعت را تأویل نمود و به الحاد و کفر رسانید و حکم کرد که اگر در این قیام ظاهر شریعت را رعایت کنند، مؤاخذه شوند.

بدین جهت گروهی از صباحیه با عقاید او موافق نبودند از قلاع و مواطن خود خاصه از قلعه قهستان هجرت کردند.

حسن بن محمد در ششم ربیع الاول 561 ق / 11 ژانویه 1166 م به دست برادر زن خود، حسن بن نامور به قتل رسید.


تعداد بازدید ها: 5268


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..