منو
 کاربر Online
608 کاربر online

بدعت

تازه کردن چاپ
فرهنگ > الهیات > دین اسلام > شیعه > کلیات > معارف
(cached)

«بدعت» به معنی نوآور یا نوآورده است و در اصطلاح کلام و علوم دینی به «پدید آوردن رسم، آیین یا باوری تازه در دین» گفته می‌شود؛ رسم و آیین و باوری که ریشه در قرآن و سنت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه علیهم السلام ندارد. چنین رسم و آیینی به دو گونه پسندیده و ناپسند تقسیم می‌شود.

بدعت پسندیده که از آن به «سنت حسنه» تعبیر می‌شود، رسم و آیینی است نیک و ستوده که با قرآن و سنت ناسازگار نیست و با آنکه ریشه در قرآن و سنت ندارد، باعث گمراهی انسان‌ها نمی‌شود. چنین سنتی هیچ‌گونه منع و اشکال شرعی ندارد، بلکه با اصول کلی دین و احادیث و آیاتی همچون آیه‌ی زیر سازگار است:
« من سنّ سنةً حسنة کان له اجرها و اجر من عمل بها»
(هر کس سنت نیکویی بنا نهد از پاداش آن و نیز ثواب عمل‌کنندگان به آن بهره می‌برد.)
اما سنت ناپسند که در حال حاضر به آن «بدعت» گفته می‌شود، رسم و آیینی است بد و ناستوده که با قرآن و سنت ناسازگار و در تعارض است و باعث گمراهی انسان‌ها و تباهی اندیشه‌های دینی مردم می‌شود. احادیث فراوانی در مذّمت بدعت و بدعت‌گذار وارد شده است. این نوع از بدعت، پدیده‌ای است مخالف با سنت، و در واقع افزودن چیزی است در دین که اسلام آن را معتبر نمی‌داند و دین ناب تأییدش نمی‌کند.

منابع:
دایره المعارف تشیع، ج 3؛ مجمع البحرین،‌ ج 1؛ میزان الحکمه، ‌ج 1، ص 379؛ سفینه البحار، ‌ج 1


تعداد بازدید ها: 14607


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..