منو
 کاربر Online
827 کاربر online

امام صادق علیه السلام و صدقه پنهانی

تازه کردن چاپ
فرهنگ > الهیات > دین اسلام > شیعه > دوران زندگی > سیره اجتماعی
(cached)

شب بود و هوا بارانی. امام صادق علیه السلام، تنها و بی‌خبر از همه کسان خویش، از تاریکی و خلوت شب استفاده کرد، از خانه بیرون آمد و به طرف محله بنی ساعده ، محل اجتماع تهیدستان، رفت.
اتفاقا« معلی بن خنیس» ، از یاران نزدیک امام، که مسئول مخارج منزل امام هم بود، متوجه بیرون آمدن او از خانه شد.

پیش خود گفت:«نباید امام را در این تاریکی تنها بگذارم.» با مقداری فاصله،به گونه ای که فقط شبح امام را می‌دید، آهسته به دنبال او راه افتاد. ناگهان دید انگار چیزی از دوش امام به زمین افتاد.
معلی جلو رفت و سلام کرد. امام از صدای معلی او را شناخت و فرمود:« تو معلی هستی؟» معلی جواب داد:« بله، فدایت شوم.» و بعد دید یک کیسه بزرگ نان روی زمین افتاده. کیسه را از روی زمین برداشت. وزن کیسه آن قدر زیاد بود که به سختی می شد آن را به دوش کشید. به امام عرض کرد:« اجازه بدهید این را من به دوش بگیرم.»

امام فرمود: «خیر لازم نیست. خودم به این کار از تو سزاوارتم» و کیسه را از دست معلی گرفت. دو نفری راه افتادند تا به محله بنی ساعده رسیدند.
همه فقرا و بی‌خانمان‌ها در خواب بودند. امام نان‌ها را یکی‌یکی و دو تا‌دو تا زیر لباس آنها گذاشت.بعد برخاست و از آنجا بیرون آمد.

معلی با دیدن این صحنه به امام صادق علیه السلام عرض کرد: « فدایت شوم. اینها که تو در دل شب برایشان نان آوردی، شیعه هستند؟»
حضرت فرمود:« نه اینها معتقد به امامت نیستند. اگر معتقد به امامت بودند برایشان چیزهای دیگر هم می آوردم.»


تعداد بازدید ها: 7968


ارسال توضیح جدید
الزامی
big grin confused جالب cry eek evil فریاد اخم خبر lol عصبانی mr green خنثی سوال razz redface rolleyes غمگین smile surprised twisted چشمک arrow



از پیوند [http://www.foo.com] یا [http://www.foo.com|شرح] برای پیوندها.
برچسب های HTML در داخل توضیحات مجاز نیستند و تمام نوشته ها ی بین علامت های > و < حذف خواهند شد..